บทที่ 95 ผลวิญญาณทมิฬ
ลู่เฉินมองอีกฝ่ายทำเช่นนั้นแล้วจึงกล่าวออกมา “ข้าไม่ได้สนใจสิ่งของพวกนี้ของเจ้าสักนิด!”
“เช่นนั้น ผู้อาวุโส ท่านต้องการอันใด?”
“พันธมิตรแมลงสวรรค์ของเจ้า มีผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานจำนวนมากใช่หรือไม่?”
“ใช่! มีขั้นสร้างรากฐานแยกออกมา ข้าเป็นหัวหน้ากลุ่มคนหนึ่งของที่นั่น!” หลันเย่าตอบรับ
ลู่เฉินพยักหน้า “เช่นนั้น เจ้าไปเรียกคนพวกนั้นมา ข้าต้องการเอาชนะพวกเขา หรือว่าให้พวกเขายอมแพ้ต่อหน้าก็ได้!”
หลันเย่ารู้สึกสับสนไปชั่วขณะ “ผู้อาวุโส ท่านอย่าล้อเล่นเช่นนี้ได้หรือไม่?”
เมื่อมองไปยังหลันเย่าที่ยังมีน้ำตาคลอเบ้าอยู่ ลู่เฉินกลับถามย้อนขึ้นว่า “เจ้าคิดว่าข้าเหมือนกำลังล้อเล่นงั้นหรือ?”
เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของลู่เฉิน หลันเย่าจึงเอ่ยอย่างลำบากใจ “ผู้อาวุโส ถ้าหากเป็นคนใต้สังกัดข้า ข้าย่อมทำได้ แต่มันยังมีอีกสี่กองกำลัง พวกเขาย่อมไม่เห็นด้วยเป็นแน่”
“กลุ่มของเจ้ามีกี่คน?”
“มีหลายร้อยคนน่าจะได้!” หลันเย่าคำนวณคร่าว ๆ
“เช่นนั้นก็จงเรียกหลายร้อยคนนั่นมา!”
“ผู้อาวุโส ต้องทำเช่นนี้จริง ๆ หรือ?” หลันเย่ามีสีหน้าลำบากใจ
“ไปสิ!”
“เช่นนั้น ท่านรอข้าอยู่ที่นี่ ข้าจะไปตามคนมา!” หลันเย่าเอ่ยจบแล้วจึงเดินออกไป
ส่วนลู่เฉินที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ เขาพึมพำกับตัวเองว่า “หลายร้อยคน ถ้าหากหักรากวิญญาณที่มีคุณสมบัติและระดับเดียวกันออก น่าจะเหลือสิบกว่าคนได้?”
แต่สิ่งทำที่ให้ลู่เฉินคาดไม่ถึงค
