ือ ขณะที่พระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน หลันเย่าก็กลับมา ทว่าเขาดันกลับมาตัวคนเดียว และไม่ได้พาใครกลับมาด้วยเลย!
“ผู้อาวุโส ข้า ข้าขอโทษ!” หลังเย่าแสดงสีหน้าผิดหวังและรู้สึกผิด
“เป็นอะไร?”
“ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานในสังกัดข้า พวกเขาได้รับคำสั่งให้ออกไปกันหมดแล้ว!”
“ได้รับคำสั่งให้ออกไป?” ลู่เฉินสงสัย แต่หลันเย่าทำได้เพียงถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยว่า “ระยะนี้ที่แดนวิญญาณมักจะมีผลไม้มหัศจรรย์ปรากฏออกมามากมาย ผู้นำของเราจึงออกคำสั่งให้ไปหาผลไม้เหล่านั้น!”
“ผลไม้?”
“ใช่ เมื่อทานเข้าไป ผลไม้พวกนี้จะทำให้ขั้นพลังเพิ่มขึ้นไม่มากก็น้อย”
“ผลไม้อันใด?” ลู่เฉินสงสัยว่าคือผลไม้อะไรกัน เหตุใดจึงมหัศจรรย์ถึงเพียงนั้น!
“เหมือนกับว่าจะเป็นผลแอปเปิลดำ เมื่อทานแล้วจะมีของเหลวสีดำไหลออกมา ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากกลืนลงไป คนผู้นั้นจะหลับลึกเป็นเวลาหนึ่งวัน หลังจากตื่นขึ้นมาในวันถัดไปจะแข็งแกร่งมากขึ้น” หลันเย่าอธิบาย
ลู่เฉินฟังแล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้วพลางเอ่ยว่า “ผลวิญญาณทมิฬ!”
“ผลวิญญาณทมิฬ? มันคืออันใด?” หลันเย่าคิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะรู้จัก
แท้ที่จริงแล้วลู่เฉินรู้จักผลวิญญาณทมิฬนี้ดี มันจะเติบโตในพื้นที่ซึ่งมีคนตายจำนวนมาก และเติบโตได้ด้วยการกลืนกินซากศพ แต่ถ้าหากมนุษย์ใช้มันโดยตรง พวกเขาก็จะสามารถกลายเป็นผู้แข็งแกร่งได้!!
“ผลไม้นี้ เจ้ายังไม่ได้กินใช่หรือไม่?”
“ข้าจะมีคุณสมบัติได้กินได้อย่างไร โดยปกติแล้วต้องเป็นผู้
