ต้องการทำข้อตกลงกับเจ้า เพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง!”
“หืม?” ฮวาหลิงมู่รู้สึกคาดไม่ถึง แต่เมื่อลู่เฉินกล่าวเร่งรัด เด็กสาวจึงได้แต่ยื่นมือออกไป ก่อนที่ร่างเงานั้นจะลอยเข้าใกล้กลางฝ่ามือ และผ่านเข้าสู่ร่างกายของฮวาหลิงมู่
อึดใจถัดมา บนหน้าผากของฮวาหลิงมู่ก็ปรากฏรอยประทับรูปผีเสื้อ
ไม่เพียงเท่านั้น ฮวาหลิงมู่ยังสามารถสื่อสารกับผีเสื้อตนนี้ได้ และนั่นทำให้นางรู้สึกดีใจยิ่งนัก
ส่วนหลันเย่า เขาก็ได้เอ่ยออกมาด้วยความอิจฉาว่า “พี่ใหญ่ผู้นี้ของเจ้า ช่างดีกับเจ้านัก!”
“แน่นอน!” ฮวาหลิงมู่เอ่ยออกมาด้วยความสบายใจ
ส่วนลู่เฉิน เขาหันกลับมาพูดกับฮวาหลิงมู่ว่า “ข้าจะบอกอะไรบางอย่างแก่เจ้า จงตั้งใจฟังให้ดี!”
“พี่ใหญ่ประหลาด เชิญท่านพูดมา!”
