ต่ฮวาหลิงมู่ไม่เข้าใจภาษาแมลง ดังนั้นจึงไม่สามารถรู้ได้ว่าเหล่าแมลงนั้นกำลังพูดอะไรกัน
แต่ลู่เฉินกลับชี้ไปยังผีเสื้อวิญญาณแล้วกล่าวว่า “มาสิ! จงสื่อสารกับนางเสีย!”
“ท่านต้องการให้ข้าสื่อสารกับนาง?” ผีเสื้อวิญญาณแปลกใจ
“ทำข้อตกลงกับนาง ข้าจึงสามารถวางใจได้ว่าเจ้าจะตั้งใจปกป้องนาง”
สิ้นประโยคของลู่เฉิน ผีเสื้อวิญญาณพลันรู้สึกลังเลขึ้นมา เพราะนางรู้ดีว่าเมื่อทำสัญญากับฮวาหลิงมู่แล้ว ตัวเองจะต้องกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของอีกฝ่าย และเมื่อถึงเวลานั้น ถ้าเกิดเด็กสาวนางนี้ตายขึ้นมา ตัวเองคงเดือดร้อนเป็นแน่!
ผีเสื้อวิญญาณจึงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ลู่เฉินกลับมองมายังนางแล้วกล่าวว่า “เพียงแค่เจ้าเต็มใจที่จะปกป้องนาง ข้าจะไม่ทำให้เจ้าเป็นทุกข์เด็ดขาด!”
“ท่านช่วยอะไรข้าได้บ้าง?”
“เจ้าเป็นเพียงผีเสื้อวิญญาณ และข้าก็มีวิธีที่จะทำให้เจ้าเปลี่ยนเป็นผีเสื้อเซียนได้ แต่อันดับแรกเจ้าต้องปกป้องนางก่อน!”
“ถ้าหากว่าข้าไม่ทำล่ะ?” ผีเสื้อวิญญาณรู้สึกว่ามันดูคลุมเครือเกินไป แต่ลู่เฉินกลับมองมายังนางและชี้ไปยังดวงตาทั้งสองของเขา “ข้า …สามารถทำให้เจ้าร่วงลงไปได้ตลอดเวลา!”
ผีเสื้อวิญญาณตัวสั่นทันที จากนั้นก็มีจิตวิญญาณสีเขียวสว่างวาบขึ้นมาต่อหน้าต่อตา ปรากฏให้เห็นเป็นรูปเงาผีเสื้อ
ฮวาหลิงมู่ไม่รู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกันอยู่ ดังนั้นเมื่อเห็นเงานี้ สีหน้านางก็พลันเปลี่ยนไป “นี่คือ?”
หลันเย่าตื่นตัวขึ้นมาทันที “นาง นาง
