ตัวสูงพอ ๆ กับเด็กก็ได้คลานออกมาจากโพรง เผยให้เห็นขาแมงมุมสีดำเปล่งแสงทอง และเมื่อมันขยับเคลื่อนไหว ขานั้นก็พลันบดบี้หินก้อนเล็ก ๆ ที่อยู่บนพื้นจนแหลกละเอียดอย่างง่ายดาย
“นี่มันแมลงหรือว่าปีศาจกันแน่?” หลันเย่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของมัน
ส่วนฮวาหลิงมู่เองก็ตกตะลึงเช่นกัน
จากนั้นแมงมุมก็ยื่นขาอันแหลมคมออกมา ตั้งใจจะตวัดสังหารลู่เฉิน
”เก็บพลังของเจ้าเสียเถอะ” เสียงของลู่เฉินดังมาจากดักแด้ที่พันรัดอยู่
แมงมุมที่ได้ยินเช่นนั้นพลันชะงักไปชั่วครู่ และในจังหวะนั้นเอง… เปลวไฟพลันลุกโชนปกคลุมทั่วดักแด้!
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้บีบให้แมงมุมล่าถอยเพื่อเตรียมป้องกันตัวทันที
และไม่เพียงเท่านั้น ดวงตาของลู่เฉินยังฉายแสงประหลาด ทำให้เมื่อเจ้าแมงมุมจ้องมองสวนกลับมาก็พลันรู้สึกวิงเวียน และในที่สุดก็ล้มกลิ้งลงพร้อมกับฟองสีขาวออกมาจากปาก
“นี่… เกิดอะไรขึ้น?” หลันเย่าตกตะลึง
ลู่เฉินชักสายตากลับมา เขาเอ่ยพึมพำกับตัวเองว่า “นับว่าเจ้าไม่รู้จักกำลังตนเองจริง ๆ”
ฮวาหลิงมู่ปรบมือ “เยี่ยมมาก!”
ส่วนลู่เฉินก็ไม่รอช้า เขาส่งลูกบอลเพลิงพุ่งเข้าใส่แมงมุมอย่างจัง เปลี่ยนให้ร่างของมันกลายเป็นเถ้าถ่าน…
เมื่อมันแน่นิ่งไปแล้ว ชายหนุ่มก็ชักกระบี่กรีดผ่านตำแหน่งตันเถียนของมัน จากนั้นจึงหยิบผลึกสีขาวออกมา
“ผลึกแมลง!” หลันเย่าเผยสีหน้าอิจฉาออกมา
โดยทั่วไปแล้ว ผลึกแมลงจะมีแค่ในแมลงระดับสวรรค์เท่านั้น และแมล
