บทที่ 90 มาจากพันธมิตรชิงรากวิญญาณ!
ดวงตาของลู่เฉินพลันฉายแววเย็นชา “เช่นนั้นก็ต้องมาดูกันว่าเจ้ามีความสามารถหรือไม่!”
หลังจากเอ่ยจบ ลู่เฉินก็ดึงกระบี่สยบเก้าทิศออกมา
ทว่าชายชุดดำกลับพูดโดยไม่สนใจลู่เฉินว่า “แค่เจ้าหรือ? คิดว่าจะทำอันใดได้กัน?”
ทันใดนั้น ปราณกระบี่สองพันสายของลู่เฉินก็ถูกบีบอัดสองครั้งติดต่อกัน
เมื่อเห็นฉากนี้ รอยยิ้มของชายในชุดดำพลันหายไปและเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมแทน “ยี่สิบเท่า อย่างน้อยก็ต้องเป็นมือกระบี่ระดับสิบดาว!”
สิ้นประโยคนั้น ปราณกระบี่ของลู่เฉินก็พุ่งเข้าใส่ฟองอากาศทีละฟอง
ปัง!
ฟองอากาศพลันแตกสลายทันทีด้วยปราณกระบี่
ชายชุดดำตกตะลึง และเตรียมพร้อมที่จะปล่อยฟองอากาศอีกครั้งโดยตั้งใจจะกักลู่เฉินเอาไว้
ทว่าเคล็ดเถาวัลย์ธรณีของลู่เฉินกลับเข้าไปพัวพันกับอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ทำให้ชายชุดดำยังไม่ทันโจมตีก็ถูกรัดไว้เสียแล้ว
ว่าแล้วชายชุดดำก็ชักมือกลับทันที มุมปากพลันแค่นเสียงหึออกมา “เยือกแข็งสังหาร!”
ครู่ต่อมา ไอเย็นเยียบก็กลายเป็นปราณคมกริบพุ่งเข้าโจมตีเถาวัลย์ธรณีจนสลายหายไป!
ทว่ายามที่อีกฝ่ายทำลายเคล็ดเถาวัลย์ธรณี ลู่เฉินก็ดึงหลันเย่าที่บาดเจ็บขึ้นมา ก่อนจะเขม่นจ้องชายชุดดำไม่วางตา
ชายลึกลับในชุดดำเห็นผลลัพธ์เป็นเช่นนี้ก็พลันหงุดหงิด “ไอ้หนู จุ้นจ้านเกินไปแล้ว!”
”… รากวิญญาณของข้าถูกเจ้าชิงไป” ลู่เฉินเอ่ยอย่างเย็นชา
ครั้นได้ยินเช่นนั้นชายชุดดำจึงถามออกมา “แล้วเหตุ
