ใดเจ้ายังมีรากวิญญาณอยู่ในร่าง?”
”ได้คืนแล้ว”
คำตอบของลู่เฉินทำให้ชายในชุดดำหัวเราะเยาะ “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าจะช่วยเจ้าเอามันออกมาอีกครั้งเอง!”
หลังพูดจบ ปราณกระบี่สีฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนพลันโคจรรอบตัวชายชุดดำ ก่อนจะทะยานเข้าหาลู่เฉิน!
ฮวาหลิงมู่และหลันเย่าที่เห็นต่างก็เผยท่าทางตกใจ
ส่วนลู่เฉิน เขารีบเปิด ‘กำแพงพันชั้น’ พร้อมกับเรียกปราณกระบี่ออกมามากมายไม่หยุด
ในคราแรก ชายชุดดำคิดว่าจะสามารถจัดการลู่เฉินได้อย่างง่ายดาย แต่เขากลับพบว่าเคล็ดของตนถูก ‘กำแพงพันชั้น’ ขวางเอาไว้!
ไม่เพียงเท่านั้น ปราณกระบี่ของลู่เฉินยังเฉียบคมและทรงพลังยิ่งนัก
ชายชุดดำไม่กล้าที่จะปะทะ ดังนั้นจึงได้แต่ล่าถอยไป และยังกระโดดด้วยความรวดเร็ว
เพียงชั่วครู่เขาก็ร่อนลงบนต้นไม้ต้นหนึ่ง จากนั้นก็ไปยังต้นไม้อีกต้น ก่อนจะร้องขู่ว่า “ไอ้หนู อย่าให้ข้ามีโอกาสจับเจ้าได้ล่ะ!”
ครู่ต่อมา คนชุดดำก็กลายเป็นเงาและหายวับไปทันที
“ไม่ธรรมดาเลย!” ลู่เฉินตกตะลึง
เดิมทีลู่เฉินคิดว่าการจะจัดการกับผู้ชิงรากวิญญาณของมหาทวีปจิ่วโหยวนั้นคงจะง่ายดาย ทว่าคิดไม่ถึงว่าแค่ปะทะกันเล็กน้อย ลู่เฉินก็พลันรู้ทันทีว่าการจะจัดการอีกฝ่ายนั้นไม่ง่ายเลย!
หลันเย่าตกใจจนเหงื่อแตกพลั่ก “พวกมันตามหาถึงที่นี่แล้ว?!”
”ถูกพวกมันไล่ตาม? หรือว่าเจ้ารู้จักคนพวกนั้น?” ลู่เฉินได้สติกลับคืนมา เขาจ้องเขม็งมองหลันเย่า
เมื่อได้รับการช่วยเหลือผนวกกับสายตาคู่นั้น หลั
