บจากไปก่อน!”
“อันใดนะ?” ใบหน้าของตู๋ซานชิงพลันกลายเป็นดูไม่ได้ในทันที
จางเชียนยิ่งรู้สึกราวกับว่าเขาถูกหลอกมาสามเดือนเต็ม ดังนั้นจึงร้อนใจทันที “ปรมาจารย์โจว พวกเรารอท่านมาสามเดือนแล้ว ท่าน…”
“รีบอะไรนักหนา?” โจวกังตวาดอย่างหน้าด้าน
หากทั้งสองไม่ต้องพึ่งพาโจวกัง พวกเขาคงกระโจนเข้าไปสู้กับโจวกังจนตายกันไปข้างอย่างแน่นอน
แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งสองทำได้เพียงสะกดอารมณ์เอาไว้
”เอาวัตถุดิบให้ข้า ข้าจะเตรียมทำลายค่ายกล” โจวกังกระแอมไอเบา ๆ
ทั้งสองพูดพร้อมกันว่า “ไม่มี!”
”ถ้าไม่มี ข้าคงไม่สามารถทำลายค่ายกลได้ และพวกเจ้าก็ไม่อาจเข้าไปในคฤหาสน์ได้” โจวกังเอ่ยอย่างเย่อหยิ่ง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทั้งสองคนก็ทำได้เพียงระงับโทสะไว้ และหยิบสิ่งที่พวกเขาสะสมไว้ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาออกมา
โจวกังนับคร่าว ๆ ของทั้งหมดนี้มีค่าแค่ศิลาวิญญาณสิบกว่าล้านเท่านั้น “หมดแล้ว?”
”ให้ไปหมดแล้ว!” ตู๋ซานชิงถึงกับขุ่นเคือง
”ได้ งั้นข้าขอรับไว้ก่อน พรุ่งนี้ พวกเจ้าไปที่คฤหาสน์ เจ้าจะเห็นว่าค่ายกลถูกทำลายแล้ว!” โจวกังพูดจบ เขาก็หยิบของขึ้นมา จากนั้นก็หายตัวไปในพริบตา
“เชื่อถือได้หรือไม่?” จางเชียนอดไม่ไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา
ตู๋ซานชิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม “พรุ่งนี้เช้าต้องไปดูที่คฤหาสน์!”
”ได้!” จางเชียนตอบรับ ส่วนโจวกังก็ออกจากเมืองจวนสวรรค์ด้วยรอยยิ้ม และยังพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “โชคดีที่ทักษะการหลอกลวงของข้าไม่เลว!”
อย่างไรก็
