ที่คฤหาสน์ก่อน”
เมื่อทั้งสองได้ยินเช่นนั้นก็พลันดีใจ และรีบพาโจวกังไปที่คฤหาสน์ทันที
ลู่เฉินที่อยู่ในคฤหาสน์เวลานี้กำลังใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ สัมผัสสภาพแวดล้อม และเมื่อโจวกังกับทั้งสองคนเข้ามาในขอบเขต ลู่เฉินก็พลันสงสัย “วันนี้วันอะไร เหตุใดคนถึงแห่กันมาพร้อมกันหมด? ”
เมื่อลู่เฉินได้ยินบทสนทนาของทั้งสามคน เขาก็ถึงกับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “ถ้าโจวกังรู้ว่าข้าเป็นผู้วางค่ายกลนี้ ไม่รู้ว่าเขาจะกล้าทำลายค่ายกลนี้หรือไม่!”
ส่วนโจวกังนั้น เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคฤหาสน์นี้เป็นของลู่เฉิน นับประสาอะไรกับการจะรู้ได้ว่าค่ายกลนี้เป็นสิ่งที่ลู่เฉินวางไว้ เขาจึงพูดด้วยท่าทางที่เชี่ยวชาญว่า “ที่นี่น่ะหรือ?”
”ใช่ มันคือคฤหาสน์ตรงหน้านี่แหละ” ตู๋ซานชิงกล่าวอย่างตื่นเต้น
”ท่านปรมาจารย์ มีวิธีทำลายมันหรือไม่?” จางเชียนตั้งหน้าตั้งตารออย่างยิ่ง
”เรื่องเล็กน่ะ!” โจวกังไม่แม้แต่จะมองมันด้วยซ้ำ ราวกับคิดว่ามันช่างง่ายดายยิ่งนัก!
