า “เคยได้ยินชื่อแมลงกัดกินวิญญาณแห่งหุบเขาแมลงพิษไหม?”
“แมลงที่กัดกินวิญญาณอย่างบ้าคลั่งสายพันธุ์นั้นหรือ?”
“ใช่ ข้านำไข่ของมันใส่ไว้ภายในร่างของข้าแล้ว รอสักพักพอข้าควบคุมมันได้ พลังปราณในร่างก็จะค่อย ๆ หายไป และหากได้โอกาส ข้าก็จะส่งต่อไข่ของแมลงพวกนี้เข้าไปในร่างของเจ้าหนูนั่น!
จางเชียนฟังแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา “ดียิ่ง!!”
“รอก่อนเถอะ เดี๋ยวเจ้าเด็กนั่นก็จะได้เห็นดีกัน!” ตู๋ซานชิงกล่าวอย่างมั่นใจ
ส่วนจางเชียน เขาแทบจะอดใจรอไม่ไหว
สำหรับหนานเหยาที่อยู่ในสร้อยคอของลู่เฉิน นางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “สองคนด้านนอกนั่น ดูแล้วก็รู้ว่าไม่ได้มาดี ท่านยังจะต้อนรับเขาอยู่หรือ?”
“ข้าชอบแกะตัวอ้วนเช่นนี้”
“แกะตัวอ้วน?”
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา “คนเช่นนี้ ข้าจะได้ไม่รู้สึกเสียดายกับสิ่งที่ต้องจ่ายให้ข้า เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าข้าจะเสนอเงื่อนไขใด พวกเขาก็จะยอม!”
หนานเหยาสูดหายใจเข้าทันที “ร้ายกาจ ช่างร้ายกาจนัก!”
“ต้อนรับศัตรู จะอ่อนข้อให้ไม่ได้!” ลู่เฉินเผยยิ้มออกมา จากนั้นจึงหันไปตรวจคนไข้ต่อ
ผู้ป่วยเหล่านี้ต่างก็มีระเบียบมาก เมื่อได้รับการรักษาก็ทยอยกันออกไป เมื่อเปิดประตูแล้วก็ปิดประตูลงทันที ไม่ให้คนด้านนอกได้เห็นว่าลู่เฉินทำการรักษาผู้ป่วยด้านในอย่างไร
เหตุการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไปอีกหนึ่งก้านธูป แถวก็วนมาถึงจางเชียนและตู๋ซานชิง
เมื่อเห็นสองคนนี้เดินเข้ามา ลู่เฉินที่นั่งอยู่ไกล ๆ จึงชี
