บทที่ 71 วิชาแพทย์อันน่าอัศจรรย์!
หลังจากที่อาจื่อเอ่ยจบ ร่างกายของนางก็เย็นวาบ จากนั้นก็เริ่มสั่นสะท้านราวกับว่านางกำลังเจ็บปวดอย่างไรอย่างนั้น
ไม่เพียงแค่นั้น ร่างกายของอาจื่อยังปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง แม้แต่ขนตาของนางก็เช่นกัน
หงเหยียนลั่วถึงกับเอ่ยถามด้วยความกังวล “เจ้าเป็นอันใดหรือไม่?”
”ไม่… ไม่…” อาจื่อตอบอย่างตะกุกตะกัก
หงเหยียนลั่วรีบมองไปที่ลู่เฉิน “เร็วเข้า… รีบให้คนผู้นั้นออกมา!”
คล้ายคนทั้งคู่ยังคงคิดว่าเป็นผู้อื่นที่รักษา ลู่เฉินจึงฉีกยิ้มและหยิบเข็มออกมาอีกครั้ง ก่อนจะฝังไปบนร่างกายของอาจื่อ
“เจ้าจะทำอันใด?” หงเหยียนลั่วเริ่มตื่นตระหนก
ทว่าลู่เฉินเพียงยิ้มโดยไม่พูดอะไร จากนั้นปราณไฟวูบวาบก็ปรากฏบนร่าง…
อึดใจต่อมา ปราณไฟเหล่านี้ก็ถูกถ่ายเทเข้าไปในเข็มทีละเล่ม ส่งผ่านคลื่นความร้อนเข้าไปในร่างของอาจื่อทีละสาย
หลังจากนั้นอาจื่อก็พบว่าความเย็นในร่างกายของนางค่อย ๆ ลดลง
ไม่เพียงแค่นั้น… เพราะหลังจากคลื่นความร้อนเหล่านั้นกระทบร่างอาจื่อไม่นาน นางก็พลันฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์!
”นี่!!” หงเหยียนลั่วพลันตกตะลึง
อาจื่อยังคงจ้องเขม็งมองลู่เฉินด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
หลังจากที่ได้เห็นด้วยตาของพวกนาง ทั้งสองคนก็ไม่รู้จะเอ่ยอันใดอีกต่อไป
”ยังต้องทดสอบอีกหรือไม่?” ลู่เฉินนั่งลง เขาจ้องมองคนทั้งคู่ด้วยรอยยิ้ม
”นายหญิง เขารู้วิธีรักษาจริง ๆ!”
หงเหยียนลั่วไม่ได้ตาบอด! นางสงบสติตัวเองก่อนจะจ้องมองล
