บทที่ 70 ใช้ร่างทดสอบพิษ
หงเหยียนลั่วจ้องเขม็งที่ลู่เฉิน ปากก็กล่าวว่า “ข้าได้ยินมาว่าเจ้ารู้จักวิชาการแพทย์ใช่หรือไม่”
”แน่นอน!” ลู่เฉินตอบอย่างเรียบง่ายโดยไม่คิดปิดบัง
”เจ้าช่วยข้ารักษาใครสักคนได้หรือไม่” หงเหยียนลั่วเผยความต้องการออกมาทันที
แต่ลู่เฉินกลับมองนางแล้วกล่าวว่า “เถ้าแก่หง ข้าจะรักษาคนไข้หรือไม่ ล้วนขึ้นอยู่กับอารมณ์ของข้า”
”โอ้? ดังนั้นเจ้าต้องการเสนอเงื่อนไขใดกับข้าหรือไม่?” หงเหยียนลั่วเข้าใจความหมายเบื้องหลังของถ้อยคำนี้ ส่วนลู่เฉินก็ฉีกยิ้มจนตาหยี “ยังเป็นเงื่อนไขเดิมของเมื่อวาน นั่นคือยินยอมสวามิภักดิ์ต่อข้า!”
ทว่าหงเหยียนลั่วกลับหัวเราะ
“เจ้าค่อย ๆ คิดก็ได้” ลู่เฉินเอ่ยอย่างใจเย็น
หงเหยียนลั่วพึมพำในใจ ‘ผู้ชายคนนี้…’
อาจื่อที่อยู่ด้านข้างเอ่ยปากพลางจ้องมองลู่เฉินเขม็ง “ถ้าเจ้าต้องการให้นายหญิงของข้ายอมจำนนต่อเจ้า เราก็ต้องดูว่าเจ้ามีความสามารถพอหรือไม่!”
จากนั้นแรงกดดันก็พลันแผ่ออกมาจากร่างของอาจื่อ
ยอดฝีมือขั้นหลอมแก่นแท่ระดับสมบูรณ์พร้อม!
”อันใด? เจ้าอยากลงมืองั้นหรือ?” ลู่เฉินมองไปที่สาวใช้คนนั้นด้วยรอยยิ้ม
อาจื่อย่อมไม่ได้เห็นลู่เฉินอยู่ในสายตา “ถูกต้อง!”
”ข้าเกรงว่าเจ้าจะต้องเสียใจ!”
แต่อาจื่อกลับไม่ได้จริงจังกับมัน มือของนางคว้ากุมแส้สีแดงเพลิง เตรียมจะทดสอบ ‘ความสามารถ’ ของลู่เฉินทันที
”อย่าเรียกใช้พลังปราณในที่แห่งนี้ ไม่เช่นนั้น…”
แต่อาจื่อไม่เชื่อ นาง
