บทที่ 69 ว่างเปล่าในคืนเดียว!
สถานการณ์นี้ดำเนินต่อไปจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น
ในยามเช้า เมื่อลู่เฉินพบว่าพลังทั้งเก้ากลุ่มถูกหลอมรวมไปครึ่งหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่ได้หลอมรวมอย่างสมบูรณ์ เพราะดูคล้ายกับว่ามันทับซ้อนกันแล้วแต่ยังไม่ได้ถูก ‘นวด’ จนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน
แต่อย่างน้อยมันก็ไม่แตกสลายไป
ทว่าสำหรับ ‘เคล็ดนพชาติหวนคืน’ นั้น มีเพียงพลังทั้งเก้ารวมกันเป็นหนึ่งเดียวเท่านั้นจึงจะเรียกว่าสมบูรณ์แบบ!
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พลังปราณรอบ ๆ หอสมบัติสวรรค์ก็แห้งเหือดไปเกือบหมด ลู่เฉินจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสงบสติอารมณ์และวางแผนที่จะรอเป้าหมายต่อไป
ลู่เฉินจึงสงบสติอารมณ์และออกจากที่นี่ไป
ส่วนหนานเหยา นางเองก็ได้กลับเข้าไปในสร้อยคอแล้ว แต่เมื่อนางเห็นลู่เฉินจากไปในที่สุด ภูตสาวจึงถามด้วยความสงสัยว่า “ปราณมากมายของท่านในคืนนี้ ท่านเอามาจากไหนหรือ?”
ลู่เฉินยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบว่า “หอสมบัติสวรรค์”
“หอสมบัติสวรรค์ อยู่ที่ใด?” หนานเหยาไม่เข้าใจ ส่วนลู่เฉินก็ไม่ได้อธิบายอันใดอีก เขาเพียงแค่เดินไปบนถนนอย่างองอาจ
เมื่อหงเหยียนลั่วและอาจื่อที่อยู่ไกลออกไปตัดสินใจตามไป คล้อยหลังจากนั้นก็พลันมีเสียงกรีดร้องดังขึ้นในหอสมบัติสวรรค์
หงเหยียนลั่วถึงกับงงงวย “นี่ไม่ใช่เสียงของเถ้าแก่จางหรอกหรือ?”
”ใช่!” อาจื่อยืนยัน
ยามนี้จางเชียนกำลังยืนตัวสั่นอยู่ที่ลานด้านหน้าหอสมบัติสวรรค์ ปากก็เอ่ยว่า “สมุนไพรของข้า! พวกมัน
