จ ส่วนหนานเหยา… ภูตสาวตนนี้ก็ได้ติดตามชายหนุ่มไปอย่างเงียบ ๆ ด้วยความสงสัยว่าลู่เฉินกำลังจะไปที่ใดกลางดึก
…
”นายหญิง เขาออกมาอีกแล้ว” อาจื่อกล่าวกับหงเหยียนลั่วจากหอฝั่งตรงข้าม
”เขาจะไปไหนกัน?” หงเหยียนลั่วยังคงกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้น และการได้เห็นลู่เฉินปรากฏตัวอีกครั้งก็ทำให้นางสงสัย
”ไม่อาจทราบได้”
”เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ ตามเขาไป!” จากนั้นหงเหยียนลั่วก็พาอาจื่อไปด้วยและแอบตามไปข้างหลัง
…
หลังจากนั้นไม่นาน ลู่เฉินก็มาถึงตรอกเล็ก ๆ ใกล้กับหอสมบัติสวรรค์
ชายหนุ่มนั่งขัดสมาธิลง
อาจื่อที่มองจากในความมืดพลันถามความสงสัย “นายหญิง เขากำลังทำอะไร?”
”ข้าเองก็ไม่เข้าใจ” หงเหยียนลั่วไม่รู้ แต่หลังจากนั้นไม่นานนางก็พบว่ารอบกายลู่เฉินมีพลังปราณอันแข็งแกร่งสายหนึ่งโคจรรอบกาย
ฉากนี้ทำให้อาจื่อตะลึงเช่นกัน
ทว่ายามนี้ ในสวนหลังหอสมบัติสวรรค์ จางเชียนนั้นกำลังให้การต้อนรับตู๋ซานชิงด้วยสุรารสเลิศและปลอบใจเขาอยู่ “พี่ตู๋ ท่านต้องใจเย็น ๆ!”
”ใจเย็น? ทั้งหมดนี้คือแมลงพิษระดับแปดดาวเชียวนะ!” ตู๋ซานชิงโกรธมากจนตบโต๊ะอย่างแรง
”ยังมีโอกาสอยู่” จางเชียนกลัวว่าตู๋ซานชิงจะจากไป ดังนั้นเขาจึงรีบเกลี้ยกล่อม
ส่วนตู๋ซานชิง เขาก็ได้ดื่มสุราเข้าไปไม่หยุดด้วยความโกรธแค้น
จางเชียนอยู่กับเขา แต่สมุนไพรวิญญาณในร้านได้เหี่ยวเฉาไปนานแล้ว และแม้แต่สมุนไพรวิญญาณหลายพันปีที่ซ่อนอยู่ในห้องใต้ดินก็กลายเป็น ‘เครื่องสังเวย’ ของล
