บทที่ 56 คนเหล่านี้ ไม่รู้ว่าเอาความมั่นใจมาจากไหน
เมืองไหน?
ลู่เฉินครุ่นคิดแล้วจึงถามออกมา “ใกล้ ๆ แถวนี้ มีเมืองอะไรบ้าง แล้วก็เมืองพวกนี้ มีจุดเด่นอย่างไร?”
ลู่เฉินไม่เคยมาบริเวณนี้ ดังนั้นจึงไม่ค่อยรู้จักรอบ ๆ บริเวณนี้สักเท่าไหร่
แต่ปัญหาคือ ฮวาหลิงมู่เองก็ไม่ค่อยสันทัดเช่นกัน แต่เจี่ยลัวและผู้หญิงเหล่านี้ต่างก็รู้จักดี จึงต่างพากันแย่งพูดออกมา
เดิมทีบริเวณนี้มีเมืองชั้นสามอยู่เมืองหนึ่ง มีเมืองชั้นสี่จำนวนหนึ่ง และมีเมืองชั้นห้าอีกจำนวนมาก
ถ้าลู่เฉินจะไป เขาก็จะต้องไปเมืองที่ใหญ่หน่อย และยิ่งระดับชั้นเมืองสูงก็ยิ่งมีการรักษาความปลอดภัยเข้มงวด จนถึงขนาดที่ว่าบรรดาผู้ฝึกตนภายในเมืองทั้งหลายไม่กล้าก่อความวุ่นวาย
มีแต่เมืองแบบนี้เท่านั้นจึงจะเหมาะกับการให้สตรีพวกนี้เข้าไปอาศัยอยู่ เพราะพวกนางจะได้ไม่ถูกคนในสำนักต่าง ๆ รังแก
เมื่อลู่เฉินฟังจบจึงเอ่ยออกมาว่า “ไปเมืองชั้นสาม เมืองจวนสวรรค์!”
“เมืองจวนสวรรค์นี้มีผู้คนมากมาย พวกเราจะเข้าไปได้เช่นไร ถ้าไม่มีอำนาจ เกรงว่า…” เจี่ยลัวรู้สึกกังวลขึ้นมา สตรีเหล่านั้นก็เช่นกัน
ทว่าลู่เฉินกลับยิ้ม “มีข้าแล้ว ยังต้องการอำนาจอันใดอีก?”
หลังได้ยินเช่นนั้น เจี่ยลัวก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ส่วนบรรดาสตรีเหล่านั้นต่างก็ตั้งตารอกัน
ทว่าฮวาหลิงมู่รอไม่ไหวแล้ว
ขณะนั้นเอง ต้นไม้วิญญาณที่แก่ชราได้ถามลู่เฉินเสียงเบา “เซียนลู่ เหตุใดท่านจึงเลือกเมืองจวนสวรรค์?”
