บทที่ 54 การป้องกันที่แปลกประหลาด
การโจมตีของทั้งสองล้วนถูกต้านรับไว้ด้วยม่านเกราะสีใส ส่วนลู่เฉิน… เขาไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ!
สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้คนทั้งสองหวาดกลัวขึ้นมา ส่วนทางด้านของลู่เฉิน เมื่อเขาสังเกตภายในร่างกายตนเอง ชายหนุ่มก็พลันพบว่าพลังมารที่โจมตีมานั้นยังไม่มากที่จะทำให้จุดชีวิตเกิดการเปลี่ยนแปลง!
ลู่เฉินจึงเอ่ยกระตุ้นต่อ “มา โจมตีอีกอย่าหยุด!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
ทว่าในจังหวะนั้น ลู่เฉินกลับดึงกระบี่สยบเก้าทิศออกมาพลางยิ้ม “ถ้าหากเจ้าไม่เข้ามา เห็นทีว่าข้าจะต้องลงมือเองเสียแล้ว!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งที่เห็นชายหนุ่มชักกระบี่ก็รีบตะโกนก้องทันที “ระวังปราณกระบี่ของเขา!”
เสี่ยเจี้ยนเผยท่าทีเย็นชา จากนั้นก็ชูมือพร้อมงอมันคล้ายกรงเล็บขึ้นบนอากาศ ก่อนจะใช้พลังที่แข็งแกร่งกระแทกเข้าไปยังม่านเกราะสีใส แล้วจุดชีวิตของลู่เฉินก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสน้ำวนโปร่งแสงทันที!
“สำเร็จ!” ลู่เฉินเผยรอยยิ้มออกมา
สำเร็จ?
ทั้งสองไม่เข้าใจ ส่วนลู่เฉินในขณะนี้กำลังฉีกยิ้มหวานพลางเอ่ยว่า “ตอนนี้ เห็นทีจะได้เวลาให้เจ้าได้ลิ้มรสค่ายกลกำจัดมารเสียแล้ว!”
ครั้นเอ่ยจบ ลู่เฉินก็เผยรอยยิ้มประหลาด จากนั้นปราณกระบี่ก็พุ่งขึ้นไปกลางสุญญะ
เพียงอึดใจถัดมา ค่ายกลกำจัดมารก็เริ่มทำงาน กระทั่งทวีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก ทำให้เกิดแสงสว่างสีทองสว่างวาบตกลงสู่ทั่วทั้งภายในสำนักพฤกษาสวรรค์
เมื่อผิวกายของเ
