ดอะไรขึ้นบนภูเขา
แต่ขณะที่พวกเขาทั้งสองกำลังจะพ้นจากขอบค่ายกลกำจัดมารของสำนักพฤกษาสวรรค์ ลู่เฉินกลับหยุดและยิ้มออกมา “อย่าพึ่งรีบร้อนออกไป”
“เพราะเหตุใด?”
“ขอข้าดูก่อนว่าสองคนนั้นไปหรือยัง!” ลู่เฉินเผยรอยยิ้ม จากนั้นจึงค่อย ๆ หลับตาและใช้วิชาหมื่นวิญญาณ
ไม่นานนัก ลู่เฉินก็ได้เห็นเสี่ยเจี้ยนและคนผู้หนึ่งที่กำลังหลบซ่อนอยู่กลางพุ่มไม้
เมื่อเห็นดังนั้นลู่เฉินจึงยิ้มออกมาพลางเอ่ยว่า “ยังอยู่จริง ๆ!”
“พี่ใหญ่ประหลาด ท่านพูดถึงใครอยู่กัน?” ฮวาหลิงมู่แสดงสีหน้าสงสัย แต่ลู่เฉินเพียงยิ้มออกมาก่อนจะตอบว่า “คนเจ้าปัญหาทั้งสอง!”
“เช่นนั้นยังจะออกไปอยู่ไหม?” ฮวาหลิงมู่นึกสงสัย
“ออกไปสิ แต่ข้าต้องทำให้พวกเขาออกมาเสียก่อน! ” ลู่เฉินเอ่ยจบก็หยิบใบไม้ขึ้นมาสองใบ
“พี่ใหญ่ประหลาด นี่ท่านคิดจะทำอะไร?” ทันทีที่เห็นลู่เฉินหยิบใบไม้ขึ้นมาสองใบ ฮวาหลิงมู่ก็ยิ่งเกิดความงุนงง!
