มให้นาง
เมื่อเด็กสาวตัวน้อยได้ยินเช่นนั้น นางก็พลันตกใจจนเอ่ยว่า “ท่าน… คงไม่ได้ทำให้สำนักพฤกษาสวรรค์ล่มสลายใช่หรือไม่?”
“ลองออกไปดูสิ”
ฮวาหลิงมู่แสดงสีหน้าประหลาดใจและเดินออกไปตามคำของชายหนุ่มทันที ส่วนลู่เฉิน เขาจับมู่หลงขึ้นมา จากนั้นจึงเดินออกไปนอกถ้ำตามหลัง
ขณะนั้นเอง ภายนอกถ้ำ หลังจากถูกคลอกด้วยทะเลเพลิง มันก็ทำให้ทั่วทุกพื้นที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ไร้ซึ่งเค้าเดิมของสำนักที่ตั้งอยู่
และเมื่อฮวาหลิงมู่เห็นภาพตรงหน้า ทั้งร่างพลันหยุดชะงัก ในขณะที่มู่หลงรู้สึกโมโหจนสั่นไปทั้งกาย “ไม่… ไม่จริง!”
ลู่เฉินหันไปมองคนที่กำลังตัวสั่นเทา “ดูสิ เขากลายเป็นบ้าไปแล้ว”
ฮวาหลิงมู่ที่ได้ยินจึงตะโกนเสริมออกมา “คนชั่วร้ายย่อมได้รับผลร้ายตอบแทนอยู่แล้ว!”
“ตอนนี้จะจัดการกับเขาเช่นไร?” ลู่เฉินมองไปยังฮวาหลิงมู่พลางคลี่ยิ้ม แต่ฮวาหลิงมู่กลับพูดออกมาอย่างหดหู่ว่า “ทิ้งไว้ที่นี่ ให้เขาดูแลตัวเอง!”
ชายหนุ่มรู้ว่าฮวาหลิงมู่นั้นยังเด็กเกินไปทั้งยังมีจิตใจดี จึงไม่คิดก้าวก่ายในการตัดสินใจของนาง เขาเพียงแค่ยิ้มออกมาแล้วเอ่ยว่า “เช่นนั้นก็ไปเถอะ”
ฮวาหลิงมู่ขานรับและรีบติดตามลู่เฉินออกไป แต่เมื่อออกเดินทางไปแล้ว ค่ายกลเบื้องหลังกลับเกิดการเปลี่ยนแปลง มันสร้างลูกไฟขนาดใหญ่ก่อนจะโจมตีไปยังร่างของมู่หลง ทำให้เขาหมดสติ และไม่อาจรู้ได้เลยว่าเป็นหรือตาย
สำหรับฮวาหลิงมู่ที่ออกเดินทางไป นางไม่รู้แม้แต่น้อยว่าเกิ
