ราะเห็นว่ามีพรสวรรค์ด้านค่ายกล แต่ตอนนี้… เจ้ากำลังบีบบังคับข้า! เช่นนั้นข้าก็จะใช้ค่ายกลใหญ่ของสำนักพฤกษาสวรรค์มาระเบิดปากถ้ำนี้ ถึงเวลานั้นเจ้าจะต้องจบชีวิตอยู่ข้างในเป็นแน่!”
คำขู่นี้ไม่อาจทำให้ลู่เฉินเกรงกลัวได้แม้แต่น้อย เขาเอ่ยกระตุ้นอีกฝ่าย “เอาสิ ข้าอยากเห็น”
โจวกังที่ถูกลู่เฉินโต้กลับเช่นนั้นก็ถึงกับอึ้งไปชั่วครู ก่อนจะรีบไปปรึกษากับผู้อาวุโสของสำนักพฤกษาสวรรค์
เมื่อลวี่ซ่างเพียวได้ฟัง เขาก็ถึงกับทำสีหน้าปั้นยาก “ที่ด้านนอกมีเสี่ยเจี้ยนแห่งภูเขามารราตรีอยู่ ถ้าหากใช้ค่ายกลใหญ่ของสำนักพฤกษาสวรรค์แล้วเกิดผิดพลาดขึ้นมา พวกเราอาจจะถูกอีกฝั่งโจมตีก็เป็นได้”
“วางใจเถอะ ข้าจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่ค่ายกลก่อน จากนั้นจึงแบ่งส่วนใช้ค่ายกลกำจัดมารอารักขาด้านนอก และบงการค่ายกลอื่นเข้าทำลายค่ายกลหน้าปากถ้ำนี้!”
“จริงหรือ?”
“แน่นอน!” โจวกังยืนยัน ลวี่ซ่างเพียวที่ได้ยินก็พลันรู้สึกตื่นเต้นยินดีขึ้นมา ชายชราผมเขียวกล่าวว่า “พูดมา ต้องทำเช่นไรบ้าง?”
“เตรียมวัตถุดิบและศิษย์ขั้นก่อกำเนิด จากนั้นฟังการสั่งการของข้าและถือธงที่ข้ามอบให้ดี!” เมื่อโจวกังกล่าวจบ เขาก็เริ่มแจกจ่ายสิ่งที่ต้องทำ
เหล่าผู้อาวุโสและผู้อาวุโสสูงสุดพากันทำตาม และกระจายไปตามสถานที่ต่าง ๆ ในสำนักพฤกษาสวรรค์พร้อมกับโบกธงสีดำในมือ
เพียงไม่นาน… ทุกแห่งของสำนักพฤกษาสวรรค์ก็เต็มไปด้วยค่ายกลเรียงรายมากมาย ส่วนที่บริเวณปากถ้ำก็มี
