นเห็นศาสตราวุธวิถีมารชัดถนัดตา… ชายหนุ่มก็ถึงกับต้องตกตะลึง คาดไม่ถึงว่ามันจะเป็นพัดเล่มหนึ่ง!
”พัดสีดำเล่มนี้มีต้นกำเนิดมาจากอะไร?” ลู่เฉินเพ่งมองไปที่นั่นด้วยจิตสัมผัส จากนั้นพลันพบว่ามีตราประทับอยู่ภายในพัด และภายในตราประทับนั้นก็มีวิญญาณที่ทรงพลังดวงหนึ่งอาศัยอยู่
”ศาสตราวุธวิถีมารนี้มีจิตวิญญาณ แต่มันถูกผนึกไว้!” ลู่เฉินหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงประหลาด
จิตสัมผัสของชายหนุ่มได้แทรกซึมเข้าไปในตราประทับนั้น จนกระทั่งเขาพบกับคนผู้หนึ่งซึ่งถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนสีทอง และกำลังคลุ้มคลั่งอยู่ที่นั่น
คนผู้นี้คือจิตวิญญาณของพัด ผมเผ้าของอีกฝ่ายดูยุ่งเหยิง ในขณะเดียวกันก็มีท่าทีหยาบกระด้าง ทั้งยังร้องคำรามด้วยเสียงแหบแห้งออกมาเป็นระยะ
”ตะโกนไปจะมีประโยชน์อันใด?” จิตสัมผัสของลู่เฉินกลั่นตัวเป็นเงาร่างหนึ่ง และยืนอยู่ตรงหน้าชายผู้นี้
ชายผู้นั้นมีไอมารสีม่วงล้อมรอบอยู่ และดวงตาแดงก่ำของเขาก็จ้องเขม็งมองมายังลู่เฉิน เผยให้เห็นรอยแผลเป็นทั่วใบหน้าชัดถนัดตา!
”เจ้าเป็นใคร!” อีกฝ่ายถามออกมาเสียงกร้าว
”ข้างั้นหรือ? …ข้าเป็นคนที่ช่วยเจ้าได้ และยังทำลายเจ้าได้” ลู่เฉินยิ้มให้กับจิตวิญญาณอาวุธชิ้นนี้ ทว่าจิตวิญญาณดวงนี้กลับคิดสบประมาทชายหนุ่ม มันจึงตะคอกสวนกลับทันที “เจ้าน่ะหรือ? อยู่เพียงแค่ขั้นกลั่นลมปราณ?”
ลู่เฉินมองดูตัวเองแล้วเอ่ยว่า “ชัดเจนขนาดนั้นเลยหรือ?”
”แค่ครู่เดียวข้าก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอา
