เถียนอวิ๋นเมิ่งเบิกตากว้าง สีหน้านางเปลี่ยนไปในพลัน “พวกท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าอยู่ที่นี่!”
ผู้อาวุโสทั้งสองรู้สึกโมโหยิ่งนัก พวกเขาจึงไม่อยากอธิบายใด ๆ แต่อีกด้านหนึ่ง เสียงของผู้อาวุโสจื่อกลับดังมาจากระยะไกลอย่างโกรธเคือง “เจ้ามันหญิงร้ายกาจ เหตุใดจึงโหดเหี้ยมเช่นนี้!”
“ข้าทำเช่นนี้ก็เพื่อที่จะรีบทลายค่ายกลให้ได้!” เถียนอวิ๋นเมิ่งแก้ตัว
ทว่าแทนที่พวกเขาจะเชื่อ… เหล่าผู้อาวุโสต่างก็พากันบันดาลโทสะจนอยากจะฉีกนางออกเป็นชิ้น ๆ!
