วกเจ้าตามหานางในบริเวณรอบ ๆ ในระยะไม่เกินสามร้อยก้าว ยังไงก็หานางเจอแน่!”
ผู้อาวุโสจื่อรีบมองไปยังเหล่าผู้อาวุโสทันที “ตามหาภายในระยะสามร้อยก้าว จงค้นทุกพื้นที่อย่างละเอียด!”
เหล่าผู้อาวุโสต่างก็บินขึ้นไปบนอากาศและกวาดสายตามองหาโดยรอบ
ขณะนั้นเถียนอวิ๋นเมิ่งหลบซ่อนตัวอยู่บริเวณปากถ้ำเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง นางแอบมองกลุ่มคนอย่างเงียบ ๆ แต่คนเหล่านั้นไม่มีทางที่จะหานางพบ ทำให้นางสามารถนั่งทอดกายและหลับตาร่ายคาถาต่อไปได้อย่างง่ายดาย
ทว่าขณะนั้นลู่เฉินกลับนั่งลง แล้วแสดง ‘วิชาหมื่นวิญญาณ’
‘วิชาหมื่นวิญญาณ’ ไม่เพียงแต่ดูดซับพลังปราณบริเวณรอบ ๆ ได้เท่านั้น แต่ยังมีสิ่งสำคัญอีกสิ่งหนึ่งคือสามารถมองทุกสิ่งสรรพรอบ ๆ ได้ ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าขณะนี้ ทั่วทั่งสำนักพฤกษาสวรรค์ราวกับมีดวงตานับไม่ถ้วนของลู่เฉินจับจ้องอยู่!
กระทั่งลู่เฉินมองจ้องเข้าไปภายในถ้ำเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง และพบว่ามีร่องรอยของเถียนอวิ๋นเมิ่ง เขาจึงยิ้มออกมา “ช่างรู้จักหลบซ่อนจริง ๆ!”
ลู่เฉินลืมตาขึ้นและหันไปหัวเราะใส่ผู้อาวุโสจื่อที่อยู่ด้านนอก “ข้ารู้แล้วว่านางอยู่ที่ใด!”
“ที่ใด?” ผู้อาวุโสจื่อถามอย่างร้อนใจ ลู่เฉินจึงบอกตำแหน่งแก่ชายชราขาเป๋ ซึ่งเมื่อได้ฟังแล้ว อีกฝ่ายก็ไม่รีรอ รีบสั่งการให้ผู้อาวุโสอีกสองท่านออกเดินทางไปตำแหน่งนั้นทันที
เพียงไม่นาน ผู้อาวุโสทั้งสองท่านก็ได้พบกับเถียนอวิ๋นเมิ่งที่ซ่อนตัวอยู่บริเวณปากถ้ำร้างแห่งหนึ่ง
