มาเพื่อแก้แค้น?”
มู่หลงพยักหน้าตอบรับ
แต่เถียนอวิ๋นเมิ่งมีหรือจะยอมเสียหน้า นางรีบพูดด้วยความร้อนใจว่า “เป็นไปไม่ได้ คนคนนั้น แท้จริงแล้วต้องการจะขัดขวางการแต่งงานของข้ากับฉินสือ!”
ทุกคนต่างก็มองหน้ากัน
คิ้วทั้งสองของผู้อาวุโสจื่อขมวดเข้าหากันอีกครั้ง “ไม่ว่าเขาจะมีเป้าหมายใด ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้ว!”
ผู้อาวุโสทุกคนพากันพยักหน้าเห็นด้วย เพราะสิ่งสำคัญตอนนี้คือต้องหาลู่เฉินให้พบ!
ขณะนั้นเอง พลันมีเสียงหนึ่งดังมาจากนอกตำหนัก “ทุกท่านกำลังตามหาข้าอยู่งั้นหรือ?”
เมื่อทุกคนได้ยินเสียงนั้น พวกเขาก็รีบพุ่งตัวออกไปทันที
ขณะนั้นเอง บนท้องฟ้าก็ปรากฏเงาของลู่เฉินขึ้นมา บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสต่างก็ไม่รอช้า พวกเขาพากันสาปแช่งก่นด่าทันทีโดยไม่แม้แต่จะพักหายใจ
ผู้อาวุโสจื่อแสดงสีหน้าเหี้ยมโหดขณะเอ่ยถาม “เจ้ากำลังคิดจะทำอันใดกันแน่?”
“ข้าพูดไปแล้ว นำมู่หลงมาให้ข้า แล้วก็… ข้าจะทำลายสำนักพฤกษาสวรรค์ของพวกเจ้า” ลู่เฉินกล่าวพลางยิ้ม
มู่หลงถึงกับหวาดกลัวจนตัวสั่น
ในขณะที่บรรดาศิษย์ต่างตะโกนด่าทอออกมา พวกผู้อาวุโสก็พากันเกิดโทสะและมองจ้องไปยังลู่เฉิน ทว่าไม่มีผู้ใดสามารถจัดการลู่เฉินได้เลย
ไม่นานนัก ผู้อาวุโสจื่อก็ไม่อาจสะกดกลั้นโทสะเอาไว้ได้ ชายชราขาเป๋ถามออกมาเสียงกร้าว “เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้มาแส่หาความตาย?”
“แต่ไหนแต่ไรข้าไม่เคยกลัวความตายอยู่แล้ว” ลู่เฉินแสยะยิ้ม
อาวุโสจื่อโมโหจนกัดฟันกรอด “อย่าให้ข้า
