ากว้าง “จริงหรือ?”
“ดูให้ดีแล้วกัน!” เมื่อลู่เฉินกล่าวจบก็โบกกระบี่ขึ้นไป ก่อนจะส่งมันให้โจมตีไปรอบทิศ!
ไม่เพียงเท่านั้น ปราณกระบี่ที่โจมตีออกมาก็มีพลังมากยิ่งขึ้น
ฮวาหลิงมู่ตกตะลึงขึ้นมา “นี่มัน!”
“วิชาคุมจิตวิญญาณมีสิบระดับ ระดับที่หนึ่งสามารถทำให้สิ่งของที่ควบคุมสำแดงพลังออกมาได้หนึ่งเท่า ถ้าเป็นระดับที่สองสำแดงได้สองเท่า ระดับที่สิบก็จะถึงสิบเท่า!”
ลู่เฉินค่อย ๆ อธิบาย
“สิบเท่า? แล้วเมื่อครู่ตอนที่จัดการคนพวกนั้น ท่านได้ใช้วิชานี้หรือไม่?” ฮวาหลิงมู่เอ่ยถาม
ลู่เฉินสามารถบีบอัดปราณกระบี่นับพันจนเหลือเพียงสิบ ถ้าหากเทียบแล้วมันย่อมทรงพลังกว่าการสำแดงพลังสิบเท่า ดังนั้นตัวเขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้วิชาคุมวิญญาณด้วยซ้ำ!
ทว่าสำหรับฮวาหลิงมู่ การบีบอัดปราณกระบี่ไม่ใช่เรื่องง่าย ลู่เฉินจึงคิดจะถ่ายถอดวิชาคุมจิตวิญญาณให้นาง
ชายหนุ่มมองนางพลางยิ้มออกมา “ข้าไม่ได้ใช้ เพราะข้ามีวิชาที่ดีกว่านั้น”
“ถ้าเช่นนั้นท่านสอนวิชานั้นแก่ข้าสิ”
“มันช้าเกินไป และยังต้องอาศัยประสบการณ์ที่สูงกว่านี้ ฉะนั้นเจ้าเรียนวิชาคุมจิตวิญญาณเสียก่อน รอเวลาที่ฝึกถึงระดับสิบเมื่อใด ข้าจะถ่ายทอดวิชาอื่นให้” ลู่เฉินอธิบาย
ฮวาหลิงมู่กึ่งเชื่อกึ่งสงสัย “วิชาคุมจิตวิญญาณนี้ เก่งกาจเหมือนที่ท่านบอกจริงหรือ?”
“เมื่อครู่ข้าพูดไปแล้ว วิชาคุมจิตวิญญาณสามารถคุมสรรพสิ่งได้ แม้แต่เถาวัลย์ที่เจ้าเรียกออกมาก็สามารถคุมได้”
“จริงหรือ?”