นดับแรก เจ้าต้องช่วยข้าตามหาหญิงชรานางนั้นเสียก่อน!” ลู่เฉินยิ้มพลางอธิบาย
แม้จะได้ยินแบบนั้น ทว่าปีศาจจิ้งจอกยังคงรู้สึกกังวล “แต่ท่านยายบ่มเพาะมานับพันปี แล้วยังสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ มันคงเป็นเรื่องยากที่จะตามหาเจอ…”
“สิ่งใดที่นางมักทำ เจ้ารู้หรือไม่?”
“ข้ารู้”
“เพียงแค่เจ้านำทางข้าไป ข้าย่อมมีวิธีที่จะตามหานาง” ลู่เฉินตอบกลับด้วยความมั่นใจ ทำให้ปีศาจจิ้งจอกเกิดความสงสัย “เจ้ามีวิธีจริงหรือ?”
“อืม”
แต่ปีศาจจิ้งจอกก็ยังคงมีความกังวลอยู่ “หากข้าบอกเรื่องราวของท่านยายไป ท่านยายต้องฆ่าข้าแน่ ๆ”
“หากเจ้าไม่พาข้าไป ข้าก็จะฆ่าเจ้าเช่นกัน และจะทำให้จิตวิญญาณเจ้าหายไปถาวรด้วย” ลู่เฉินยิ้มอย่างมีเลศนัย ทำเอาปีศาจจิ้งจอกตัวสั่นขึ้นมา “เช่นนั้นเจ้าต้องรับปากข้าก่อน ถ้าข้าช่วยเจ้าตามหา เจ้าต้องทำให้ข้ากลายร่างเป็นมนุษย์ได้!”
“ตกลง!”
ครั้นได้ยินดังนั้นปีศาจจิ้งจอกพลันรู้สึกสบายใจขึ้น จากนั้นจึงเข้าไปในศิลาวิญญาณที่มีอักขระยันต์ก้อนนั้น
ลู่เฉินวางหินก้อนนั้นลง และเมื่อตรวจสอบอวิ๋นซานว่าไม่มีเหตุร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้น เขาจึงค่อย ๆ ลงจากรถม้า
ขณะนั้นท่านปู่ตระกูลลู่กำลังสนทนากับปิงหลิวหลีอย่างเพลิดเพลิน ลู่เฉินจึงกระแอมไอออกมา “พวกท่านคุยกันเสร็จหรือยัง?”
ปิงหลิวหลีเพียงหันกลับมายิ้ม “คุยเสร็จแล้ว!”
ท่านปู่ตระกูลลู่มองไปยังอวิ๋นซานและพบว่านางยังคงนอนหลับอยู่ จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “นางไม่เป็
