ข้ามาหาศิลาผนึกปีศาจในตระกูลลู่?
“ข้าขอร้อง ปล่อยข้าไปเถอะ!” ปีศาจจิ้งจอกร้องขอด้วยความกลัว
ลู่เฉินมองไปยังปีศาจจิ้งจอกแล้วเอ่ยว่า “เจ้าจงโจมตีข้าต่อไป!”
“โจมตีท่าน?”
“ทำตามที่ข้าบอกก็พอ!” ลู่เฉินต้องการเปลี่ยนให้จุดชีวิตอีกจุดกลายกระแสน้ำวนโปร่งแสง แม้ปีศาจจิ้งจอกจะไม่เข้าใจ แต่ก็มันก็ยังคงทำตาม
ผ่านไปครู่หนึ่ง ลู่เฉินจึงสามารถรวบรวมคลื่นน้ำวนโปร่งแสงกลุ่มที่ห้าได้สำเร็จ!
“ตอนนี้ปล่อยข้าไปได้หรือยัง?” ปีศาจจิ้งจอกถามขึ้นเมื่อเห็นว่าลู่เฉินสั่งให้ตนหยุดลงมือ
ทว่าลู่เฉินกลับหันไปหยิบศิลาวิญญาณที่มีอักขระยันต์ออกมาจากเสื้อของอวิ๋นซาน จากนั้นก็หันไปยิ้มกับปีศาจจิ้งจอก “เจ้าจงเข้าไปซ่อนตัวด้านใน!”
“เพราะเหตุใด?” ปีศาจจิ้งจอกถามด้วยความหวาดกลัว แต่ลู่เฉินเพียงแค่ยิ้มตอบ “ข้ากำลังคิดวิธีหาท่านยายของพวกเจ้า และขั้นตอนนี้… มันจะขาดเจ้าไปได้อย่างไร?”
“อะไรนะ!” ปีศาจจิ้งจอกหวาดกลัวขึ้นมาอีกหน
เมื่อลู่เฉินเห็นท่าทางหวาดกลัวของปีศาจจิ้งจอก เขาจึงกล่าวต่ออีกว่า “เจ้าบ่มเพาะมาถึงห้าร้อยปี แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดเจ้ายังไม่สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้?”
คำถามนี้ปีศาจจิ้งจอกเองก็ต้องการคำตอบเช่นกัน ทว่านางก็ทำได้เพียงตอบกลับไปด้วยความขุ่นเคืองใจว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะข้าเป็นครึ่งคนครึ่งปีศาจ ข้าก็คงไม่เข้าไปหลบซ่อนอยู่ในร่างของนางหรอก!”
“ข้ามีวิธีที่จะทำให้เจ้าหลุดพ้นจากการเป็นครึ่งคนครึ่งปีศาจ แต่อั
