บทที่ 34 ปิงหลิวหลีปรากฏตัว
ลู่เฉินไม่ได้สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกับเจี่ยลัวที่เกิดหวั่นใจขึ้นมา เพราะซือตู๋เทียนนั้นได้รับขนานนามว่าเป็นผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์
และเพียงเพราะคำเรียกขานนี้ก็มากพอแล้วที่จะทำให้ผู้คนจำนวนมากหวาดกลัว!
ซือตู๋เทียนหรี่สายตาลงพลางเอ่ยว่า “เจ้ายังมีโอกาสไตร่ตรอง!”
“ไตร่ตรอง?”
“ใช่!” ซือตู๋เทียนตอบกลับอย่างมั่นใจ
ทว่าลู่เฉินกลับคลี่ยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วกล่าวว่า “คนเหล่านี้ทำร้ายคนในตระกูลและบ่าวไพร่ของข้า ถ้าหากเจ้าฆ่ามันทิ้งซะ ข้าก็พร้อมที่จะลองไตร่ตรองดูอีกสักครั้ง!”
สือเซียวได้ยินแล้วก็ร้อนใจขึ้นมา “อาจารย์ เขาก็แค่อยากจัดการข้าเท่านั้น!”
เมื่อซือตู๋เทียนแน่ใจ… ว่าแท้ที่จริงลู่เฉินไม่คิดจะกลับไปยังสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์อีก เขาจึงเอ่ยว่า “ในเมื่อเจ้าไม่ยอมกลับไปสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ เช่นนั้นเห็นทีข้าคงต้องเป็นตัวแทนสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์จัดการคนทรยศอย่างเจ้า!”
“พลิกลิ้นเร็วเสียจริง?!” ลู่เฉินยิ้มเย็นชา แต่ซือตู๋เทียนไม่ตอบโต้ใด ๆ หากแต่ตั้งท่าพร้อมที่จะลงมือจัดการลู่เฉินแล้ว!
ชายหนุ่มที่เห็นเช่นนั้นก็เพิ่มการระวังตน เขาโคจรพลังปราณไว้บนมือขวา… พร้อมแล้วที่จะโจมตีใส่อีกฝ่าย!
ทว่าจู่ ๆ ปิงหลิวหลีก็ปรากฏตัวออกมา!
นางยืนอยู่บนหลังคาอาคารแห่งหนึ่งและมองมายังซือตู๋เทียนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ปากก็เอ่ยว่า “ข้าล่ะ
