อย่างเย็นชา ในขณะที่ผู้ผู้อาวุโสเฮยตอบอย่างเคร่งขรึมว่า “ใช่”
“แสดงให้ข้าเห็น!” ปิงหลิวหลีจ้องเขม็งไปที่ผู้อาวุโสเฮย ส่วนผู้อาวุโสเฮยก็พูดไปเรื่อย แค่เขาคิดไม่ถึงว่าจะได้พบเจ้าสำนักอยู่ข้างกายลู่เฉิน
ดังนั้นหน้าผากของผู้อาวุโสเฮยจึงเริ่มมีเหงื่อผุดออกมา
แต่ยามนี้เห็นได้ชัดว่าไม่มีทางให้หนีแล้ว ดังนั้นผู้อาวุโสเฮยจึงจงใจหยิบจดหมายและเดินไปทางปิงหลิวหลี แต่เมื่อเขาอยู่ห่างจากปิงหลิวหลีแค่สามก้าว เข็มบินก็พุ่งออกมาจากจดหมาย!
เข็มบินนั้นรวดเร็วมาก
ทว่าปิงหลิวหลีได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นจึงไม่อาจระเบิดพลังของวิญญาณก่อกำเนิดได้ ส่วนผู้อาวุโสเฮยนั้นเห็นได้ชัดว่าอยู่ในขั้นหล่อมแก่นแท้นระดับสมบูรณ์พร้อมแล้ว เขาจึงโจมตีในระยะใกล้เช่นนี้
ปิงหลิวหลีเบิกตากว้างขึ้นเพราะไม่รู้ว่าจะต้านทานอย่างไร
ผู้เฒ่าอ้วนเองก็ถึงกับเบิกตากว้าง “ไอ้สารเลว!”
และในยามนั้นเอง! กระบี่สยบเก้าทิศของลู่เฉินก็บินออกมา ก่อนจะส่งปราณกระบี่ขัดขวางเข็มบินนั้น และส่งแรงผลักกระแทกออกชนจนผู้อาวุโสเฮยกระเด็นลอยไปไกล
ฝูงชนพลันหวาดกลัว
ปิงหลิวหลีถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดอย่างโกรธจัดว่า “เจ้ากล้าลอบสังหารข้าหรือ?”
ผู้อาวุโสเฮยไม่พูดจา กลับมองลู่เฉินและตวาดอย่างดุดันว่า “เจ้าหนู ข้าไม่มีวันปล่อยเจ้าไปแน่!”
หลังจากที่เขาเอ่ยจบ พลังอันน่าสะพรึงในจุดตันเถียนของผู้อาวุโสเฮยก็ระเบิดออก
“เผ่าไหม้แก่นแท้?” ปิงหลิวหลีพลันตกใจ ส่วนผู้เฒ่าอ้
