บทที่ 29 ลงมืออย่างโหดเหี้ยมและชัดเจน!
ลู่เฉินหยิบกระบี่สยบเก้าทิศออกมา… ก่อนจะขว้างมันออกไป!
การเหวี่ยงขว้างนี้ทำให้ตัวกระบี่เกิดความเปลี่ยนแปลง ก่อเกิดปราณกระบี่บ้าคลั่งแผ่พุ่ง และมุ่งตรงไปยังตัวของลู่เฉินเอง!
ม่านกั้นโปร่งแสงของลู่เฉินดูดซับปราณกระบี่เหล่านั้น
แต่ในสายตาของโจวอวี๋ ลู่เฉินนั้นบ้าไปแล้ว และแม้แต่ปิงหลิวหลีก็ยังสงสัยว่า “เหตุใดเขาถึงต้องใช้กระบี่โจมตีตัวเอง?”
แท้จริงแล้วนี่คือการสอดคล้องกับศาสตราวุธ
และเป็นพลังกลุ่มที่สี่ซึ่งสอดคล้องกับลู่เฉิน
ดังนั้นภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่งของกระบี่เล่มนี้ ระลอกคลื่นน้ำวนโปร่งแสงกลุ่มที่สี่ก็ปรากฏขึ้น
“สี่กลุ่มแล้ว!” ลู่เฉินสูดหายใจเข้าลึกไปเฮือกหนึ่ง
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังพบว่ากลุ่มที่สี่ซึ่งก่อตัวขึ้นใหม่ สามารถหลอมรวมเข้าด้วยกันได้ตามต้องการ ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากหลอมรวมกันแล้ว พลังในร่างของตนก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ลู่เฉินก็บ่นกับตัวเองว่า “ยามนี้หากให้ข้าสั่งสอนยอดฝีมือขั้นสร้างรากฐานสักคนก็ไม่เป็นปัญหาแล้ว!!”
แต่สิ่งเดียวที่น่าเสียดายก็คือ… รากวิญญาณสวรรค์ผกผันยังไม่เข้าสู่ขั้นที่สอง
“ดูเหมือนว่ารากวิญญาณสวรรค์ผกผันนี้จะเปลี่ยนไปหลังบ่มเพาะถึงขั้นสร้างรากฐาน!” ลู่เฉินพึมพำกับตัวเองหลังจากมองดูรากวิญญาณสวรรค์ผกผันในร่าง
“ตัวประหลาดเฒ่า เจ้าเป็นอันใดหรือไม่?” ปิงหลิวหลีรู้สึกกลัวลู่เฉินเล็กน้อย ส่วนชาย
