เบิกตากว้าง “เจ้า จะไปเขตเก้าจริง ๆ หรือ?”
เจี่ยลัวเองก็ตระหนกตกใจเช่นกัน
“ดูท่าทางหวาดกลัวของพวกเจ้าสิ” ลู่เฉินยิ้มอย่างจนปัญญา แล้วเดินไปตามทางของตนต่อไป
โจวอวี๋ตกใจยิ่ง เขารีบตะโกนว่า “สัตว์ประหลาดเฒ่า ไม่ใช่ว่าข้าเคยบอกหรือว่าในแผ่นดินนี้ ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปในเขตเก้า!”
ปิงหลิวหลีเองก็ขู่เช่นกัน “ใช่ ในเขตเก้าเต็มไปด้วยค่ายกล ยิ่งไปกว่านั้น จอมมารก็ยังเป็นคนสร้างค่ายกลที่ว่านั่นขึ้นมา!”
เจี่ยลัวเองก็พยักหน้าเห็นด้วย เห็นได้ชัดว่าทั้งสามคนหวาดกลัวเขตเก้าเป็นอย่างยิ่ง
“ก็แค่ค่ายกลเท่านั้น ไม่มีอะไรหรอก!” ลู่เฉินเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ไม่แม้แต่จะสนใจพวกเขา
ทว่าโจวอวี๋กลับกระวนกระวายใจอย่างหนัก “ตัวประหลาดเฒ่า ค่ายกลนี้ไม่ใช่ค่ายกลธรรมดาทั่วไป ไม่ใช่ค่ายกลสวรรค์ธรรมดา และไม่ใช่ค่ายกลศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นค่ายกลเซียนในตำนาน!”
“ใช่แล้ว นั่นคือค่ายกลเซียนที่จอมมารผู้ซึ่งบรรลุกลายเป็นเซียนได้วางเอาไว้ก่อนจากไป!” ปิงหลิวหลีเอ่ยดังกว่าโจวอวี๋เสียอีก เห็นได้ชัดว่านางพยายามหยุดลู่เฉินไม่ให้เดินหน้าต่อไปได้
