!”
ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างเมื่อได้ยินนามเจี่ยลัว
“เจี่ยลัว? ใช่ปรมาจารย์ค่ายกลระดับเก้าดาวอันดับหนึ่งของแดนทักษิณาหรือไม่?” ใครบางคนถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“เขามาที่นี่ทำไมกัน?” บางคนประหลาดใจ และบางคนถึงกับพึมพำออกมา “ข้าได้ยินมาว่า เจี่ยลัวผู้นี้ฆ่าอาจารย์ของตนเอง และขโมยคัมภีร์จากอาจารย์ก่อนจะหลบหนีมา!”
”ไม่มีทางหรอกน่า!”
เมื่อเจี่ยลัวได้ยินเรื่องนี้ เจ้าตัวพลันกังวลขึ้นมา เขาจับแขนเสื้อของลู่เฉินแล้วเขย่ารัวเร็ว ซึ่งชายหนุ่มก็คล้ายจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
ลู่เฉินขมวดคิ้วแน่น พลางคิดว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เนื่องจากก่อนหน้านี้ เหตุที่เจี่ยลัวบอกปัดไม่คิดเข้าร่วมสำนัก… ก็เพราะอีกฝ่ายไม่ต้องการทรยศสำนักค่ายกลสวรรค์!
ทว่าตอนนี้ทุกคนกลับบอกว่าเจี่ยลัวทรยศอาจารย์ และยังขโมยคัมภีร์หนีมา ดังนั้นลู่เฉินจึงรู้สึกว่าเบื้องลึกเบื้องหลังต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่!!
ว่าแล้วชายหนุ่มก็หันไปถามอย่างสงสัย “เจ้าไม่ได้ฆ่าอาจารย์ของเจ้าใช่หรือไม่?”
เจี่ยลัวพยักหน้าอย่างหนักแน่น
ใครจะรู้ว่าเถ้าแก่อู๋กลับตะโกนสวนมาว่า “อาจารย์ถูกเจ้าฆ่า แต่เจ้ากลับกล้าปฏิเสธ เจ้านี่มัน ไอ้บัดซบศิษย์อกตัญญู!”
เจี่ยลัวต้องการจะพูด แต่ลู่เฉินไม่อยากให้เรื่องยุ่งยาก เขาจึงกล่าวขัดขึ้นเสียก่อน “ไม่ต้องกังวล ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง!”
เจี่ยลัวพยักหน้าอีกครั้ง ขณะที่ลู่เฉินหันไปหาเถ้าแก่อู๋ “ข่าวเรื่องสุสานโบราณ เป็นเจ้าที่สร
