่ที่นี่ต่างก็พากันตกใจ แต่โจวอวี๋กลับเก็บหอกของเขาแล้วยิ้มพลางเอ่ยว่า “ทุกคนไม่ต้องกังวล ตราบใดที่เจ้าตามเขาไป… ย่อมออกไปได้แน่!”
พูดจบ โจวอวี๋ก็ชี้ไปที่ลู่เฉิน
“ตามเขาไป?” ทุกคนมองหน้ากัน ขณะที่เถ้าแก่อู๋หัวเราะลั่น “คุณชายโจว ค่ายกลแห่งนี้อยู่ในระดับหกดาว และเขาก็อยู่เพียงขั้นกลั่นลมปราณเท่านั้น คิดว่าคนเช่นนี้จะสามารถทำลายค่ายกลของข้าได้งั้นหรือ?”
ก่อนหน้านี้ก็เป็นลู่เฉินที่นำทางโจวอวี๋มา ดังนั้นเขาจึงเชื่อในตัวของลู่เฉิน! “แล้วเจ้าจะได้รู้กัน!”
เมื่อเห็นว่าโจวอวี๋ดูมั่นใจ เถ้าแก่อู๋พลันหันไปกระตุ้นคนอื่น ๆ แทน “ทุกท่าน ข้ามาจากสำนักค่ายกลสวรรค์ ดังนั้นพวกท่านจะเชื่อใครมากกว่ากัน ระหว่างข้า กับคนที่อยู่เพียงขั้นกลั่นลมปราณ!”
แน่นอนว่าทุกคนเชื่อในตัวเถ้าแก่อู๋ แต่เมื่อโจวอวี๋หยิบหอกออกมา ทุกคนก็ไม่กล้าที่จะทำอันใด ได้แต่มองหน้ากันไปมาเท่านั้น
ลู่เฉินมองไปที่เจี่ยลัว “ไปกันเถอะ!”
เจี่ยลัวพยักหน้าและเดินตามลู่เฉินไป
เช่นเดียวกันกับโจวอวี๋ที่ติดตามไปอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งหันมองไปยังคนอื่น ๆ แล้วกล่าวว่า “ถ้าไม่อยากถูกขังอยู่ในค่ายกลนี้ ก็จงตามมา!”
ผู้คนที่อยู่โดยรอบคล้ายจะไม่มีทางเลือกอื่น จึงพากันติดตามไปอย่างเงียบ ๆ
หลังจากเข้าไปในม่านหมอก เปลวไฟจำนวนมากพลันปรากฏขึ้นรอบบริเวณนั้นทันที
ภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้ทำให้ทุกคนต่างตกใจกลัว พวกเขาพากันเกาะกลุ่มอย่างกังวล “ข้ากำลังจะตาย…”
บา
