ในใจก็กังวลว่าลู่เฉินจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าจู่ ๆ จะมีกลุ่มคนบุกเข้ามาจากด้านนอกค่ายกล
คนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นสร้างรากฐาน
หัวโจกที่นำคนกลุ่มนี้มาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเมฆาอสูรนั่นเอง!
“เถ้าแก่อู๋ เหตุใดถึงเป็นเจ้า!” มีหลายคนตกใจ ซึ่งคนที่ถูกเรียกว่า ‘เถ้าแก่อู๋’ ก็ฉีกยิ้มอย่างประหลาด แล้วกล่าวว่า “ทุกท่านช่วยให้ข้าหาที่แห่งนี้พบ นับว่าต้องขอบคุณมากจริง ๆ!”
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ จึงตระหนักได้ว่าพวกเขาถูกเถ้าแก่อู๋หลอกลวงเสียแล้ว!
พวกเขาจึงด่ากราด “เถ้าแก่อู๋ ไอ้สารเลว!”
“ข้าจะฆ่าเจ้า!” มีคนถึงกับพุ่งเข้าไป พยายามจะฆ่าเถ้าแก่อู๋ ทว่าผู้ที่อยู่ข้างกายเถ้าแก่อู๋กลับจับโยนคนผู้นั้นทิ้งไปอย่างง่ายดาย
เถ้าแก่อู๋ยิ้มอย่างชั่วร้าย “ถ้าเจ้าไม่อยากตาย เช่นนั้นก็จงตอบคำถามข้าแต่โดยดี!”
ทว่าโจวอวี๋มีหรือจะยินยอมอย่างเชื่องเชื่อ เขาโต้ตอบกลับไปว่า “ผู้ใดจะอยากตอบคำถามของเจ้ากัน?”
“คุณชายโจว ข้ารู้ว่าเจ้ามีฝีมือ แต่หากอยากออกไป พวกเจ้าก็ต้องพึ่งข้า!” เถ้าแก่อู๋พูดอย่างมั่นใจ และเมื่อทุกคนได้ยินว่ามีทางออกไป พวกเขาก็พากันหันไปหาเถ้าแก่อู๋
เถ้าแก่อู๋ชำเลืองมองทุกคนด้วยรอยยิ้ม “บอกข้าที พวกเจ้าพบใครที่นี่หรือไม่?”
”ไม่มีผู้ใด ทว่าดูเหมือนจะพบซากศพร่างหนึ่ง!”
“ซากศพ?” เถ้าแก่อู๋เผยสีหน้างุนงง ขณะที่มีคนชี้ไปยังโลงศพ “อยู่ที่นั่น!”
เถ้าแก่อู๋เห็นดังนั้นจึ
