นเต้นขึ้นมา
ลู่เฉินพยักหน้า “จริง! แต่ข้ามีข้อแม้บางอย่าง!”
“พูดมา ไม่ว่าจะข้อแม้อันใด ข้าก็ตกลงทั้งนั้น!” เจี่ยลัวรู้ว่าลู่เฉินไม่ใช่คนธรรมดา ยามนี้เขาจึงคาดหวังว่าอีกฝ่ายจะพาตนออกไป
ลู่เฉินมองไปรอบ ๆ และกล่าวว่า “ข้าอยากวางค่ายกลที่นี่ ส่วนเจ้า ต้องคอยคุ้มกันอยู่ข้างกายข้า”
“ได้แน่นอน… ไม่มีปัญหา!” ลำคออันแข็งแห้งของเจี่ยลัวพยักหงึก ๆ เป็นพัลวัน ส่วนลู่เฉินก็ฉีกยิ้มและกล่าวอีกว่า “หลังจากออกไปแล้ว เจ้าต้องสัญญากับข้าเรื่องหนึ่ง!”
“ท่านพูดมา!” เจี่ยลัวอยากรู้ว่าตนเองจะต้องสัญญากับอีกฝ่ายในเรื่องใด
