ในขณะที่ลู่เฉินเพียงเดินไปตามทางที่เขาตั้งใจไว้
โจวอวี๋ที่อยู่ด้านหลังเห็นดังนั้นก็รู้สึกไม่พอใจ “ข้า… ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่สามารถจัดการเจ้าได้!”
และในขณะนั้น พลันมีเสียง ‘ตูม!’ ดังขึ้นจากพื้นที่ใกล้ ๆ กัน
“สุสานโบราณ พบสุสานโบราณแล้ว!” เสียงใครบางคนตะโกนขึ้นมาจากไกล ๆ
จากนั้นก็ตะโกนซ้ำอีกว่า “ช่างเป็นพลังปราณที่แข็งแกร่งจริง ๆ!”
ลู่เฉินที่กำลังจะจากไป พลันสัมผัสได้ถึงไอปราณแข็งแกร่งรอบด้านที่แผ่ออกมา
และเมื่อไอปราณอันแข็งแกร่งนั้นพุ่งเฉียดผ่านข้างกายลู่เฉิน ชายหนุ่มก็สัมผัสได้ว่าพลังปราณนี้มีความเข้มข้นไม่น้อย!
“ดูแล้วในสุสานโบราณน่าจะมีค่ายกลรวมวิญญาณชีพจรอยู่” แววตาลู่เฉินเปล่งประกายขึ้นทันใด เขาหยุดฝีเท้า และหันไปสั่งปิงหลิวหลี “ไป!”
ปิงหลิวหลีตกตะลึง “เจ้าไม่สนใจสุสานโบราณไม่ใช่หรือ?”
“แต่ก่อนไม่ ทว่าตอนนี้สนใจแล้ว!” หากลู่เฉินจะเพาะปลูกรากวิญญาณ ย่อมต้องใช้สถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยพลังปราณ และเมื่อเจอสถานที่อันเหมาะสมกับตนเองแล้ว เขาย่อมปรารถนาที่จะเข้าไป!
ปิงหลิวหลีถึงกับงุนงง “เจ้านี่มัน!”
ขณะเดียวกัน โจวอวี๋พลันขว้างหอกเฉียดผ่านหน้าลู่เฉินไป ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อยากไปสุสานโบราณ? เช่นนั้นต้องถามหอกข้าก่อน!”
