่มอย่างสับสนระคนประหลาดใจ เพราะเส้นทางที่ลู่เฉินเลือกเดินทางมา นางไม่เคยรู้จักมาก่อน
และที่สำคัญ เส้นทางที่เขาใช้นั้นมันสั้นและยังใช้เวลาน้อยกว่าเส้นทางที่นางเคยใช้เสียอีก!
“เจ้ามาที่นี่บ่อยหรือ?” ปิงหลิวหลีอดถามไม่ได้
ทว่าลู่เฉินไม่ตอบอะไร และการกระทำนี้ก็ทำให้นางรู้สึกหดหู่ใจยิ่งนัก
ทันใดนั้น เจ้าสำนักสาวก็ถึงกับต้องตกใจ เมื่อเห็นเทือกเขาที่อยู่เบื้องหน้า “เร็วมาก! นี่เรามาถึงเขตสามแล้วหรือ?”
สิ่งนี้ได้ทำลายความรู้และความเข้าใจของปิงหลิวหลีโดยสิ้นเชิง
เนื่องจากหุบเขาแห่งนี้เต็มไปด้วยสัตว์อสูร แมลงพิษ และพืชประหลาด ใช่ว่าจะเดินไปที่ไหนก็ได้ตามสะดวก
ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไป เส้นทางปลอดภัยจึงได้ถูกสร้างขึ้นจากประสบการณ์ของผู้คนนับร้อยนับพันที่เคยเดินทางมายังหุบเขาเมฆาอสูร
แต่เส้นทางส่วนใหญ่ที่ว่านั้น ล้วนแล้วแต่เป็นทางอ้อม หรือไม่ก็ทางเลี่ยง
ทว่าลู่เฉินกลับไม่พบเจอภัยอันตรายใด ไม่พบพืชประหลาด หรือแม้แต่แมลงพิษ! ราวกับว่าพวกเขาสองคนเดินอยู่บนถนนอันโปร่งโล่ง ที่เพียงแค่เดินตรงไปเรื่อย ๆ ก็ถึงจุดหมาย!
ขณะนั้นเอง เสียงอันแปลกประหลาดก็ดังขึ้นใกล้ ๆ ก่อนจะตามมาด้วยการสั่นสะเทือนของพื้นดิน ราวกับว่ามีบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา
ปิงหลิวหลีมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย ก่อนจะพบว่ามีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในพงหญ้าใกล้ ๆ นี้ และด้านหลังของคนผู้นั้น… มีสัตว์อสูรหลากหลายสายพันธุ์ไล่ตามมาติด ๆ!
ซึ่งคนผู้นั้นก็ไม
