ย็นชา ในขณะที่หลิวหยุนซานสงสัย “นี่คืออะไร?”
”จี้หยกกระดูกสัตว์อสูร”
“อะไรนะ?” ดวงตาของหลิวหยุนซานถึงกับเบิกกว้าง
สือเซียวหยิบกระดาษยันต์ที่มีลวดลายคล้ายกระแสน้ำวนจาง ๆ ออกมาแผ่นหนึ่ง เขายื่นให้หลิวหยุนซานพลางอธิบายว่า
“นี่คือยันต์ลมกรด มันสามารถเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของเจ้าได้ห้าเท่า ทว่าจะคงอยู่เพียงหนึ่งเค่อเท่านั้น หากจะใช้ เจ้าก็เพียงแค่ขยี้มันเสีย”
หลิวหยุนซานได้ยินเช่นนั้นพลันสูดลมหายใจเข้าลึก
ยันต์ลมกรดแผ่นนี้ ราคาของมันไม่เบาเลย อย่างน้อย ๆ ก็ต้องใช้ศิลาวิญญาณระดับต่ำเป็นแสนก้อน! แต่ตอนนี้สือเซียวกลับยอมใช้มันเพื่อกำจัดลู่เฉิน!
ทว่าความคิดยังไม่ทันได้โลดแล่นไปไกลกว่านี้ สือเซียวก็เอ่ยดักคอขึ้นมาเสียก่อน “หลังออกจากป่า เจ้าต้องซื้อมันมาคืนข้า!”
ใบหน้าของหลิวหยุนซานถึงกับกระตุก สือเซียวเห็นเช่นนั้นจึงขยายความให้ว่า “หากเราจับเขากลับไปที่สำนักได้ ทางสำนักต้องตอบแทนเราเป็นแน่!! อาจถึงขนาดที่ว่าเจ้าจะได้กลายเป็นศิษย์สายใน!”
หลิวหยุนซานได้ยินเรื่องน่ายินดีเช่นนั้นก็ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบคว้ายันต์นั้นมาและวิ่งออกไปทันที
หลงเหลือเพียงสือเซียวที่ยังคงยืนนิ่ง และเอ่ยอย่างเย็นชา “มาดูกัน ว่าวันนี้ข้าจะกำจัดพวกเจ้าอย่างไร!”
ภายในป่าด้านหน้าที่อยู่ไกลออกไป
ลู่เฉินและปิงหลิวหลีใช้เวลาเกือบหนึ่งก้านธูป*[2] ก่อนจะไปถึงเขตที่สองของหุบเขาเมฆาอสูร
ตลอดการเดินทาง ปิงหลิวหลีได้แต่มองชายหนุ
