ซานพลันตื่นเต้น
เวลานี้ บรรยากาศในโรงเตี๊ยมพลันคึกคักขึ้นมา
ขณะที่มีบางคนกำลังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เถ้าแก่โรงเตี๊ยมก็ตะโกนก้องออกมาว่า “ทุกท่าน ข้ามีข่าวมาแจ้งให้ทราบโดยทั่วกัน!”
ข่าวรึ ข่าวอันใด?
สำหรับแขกที่มาใหม่ พวกเขาไม่เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย ในขณะที่แขกขาประจำซึ่งมาที่นี่แต่เช้าตรู่ พวกเขากลับมีท่าทีตื่นเต้นรอคอยกับข่าวนี้
”ในพื้นที่เขตสามของหุบเขาเมฆาอสูร มีการค้นพบสุสานโบราณ ว่ากันว่าภายในนั้นมีของดีอยู่มากมาย หากพวกเจ้าสนใจก็สามารถเข้าไปดูกันได้!” ครั้นเถ้าแก่คนนั้นกล่าวจบ ผู้คนจำนวนมากก็พากันลุกยืนแล้วจากไปทันที
ศิษย์จากสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์เองก็กระตือรือร้นที่จะไปเช่นกัน แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าลู่เฉินยังคงอยู่ที่นี่ จึงเลือกที่จะนั่งรออยู่ที่เดิม
ปิงหลิวหลีรีบเดินกลับมาเร่งชายหนุ่ม “เร็วเข้า”
“เร็วเข้าอันใด?”
“ก็สุสานโบราณนั่นไงเล่า!” ปิงหลิวหลีกล่าวอย่างตื่นเต้น ผิดกับท่าทีของลู่เฉิน เนื่องจากชายหนุ่มเคยเห็นสุสานมามากมาย เขาจึงไม่ได้ตื่นเต้นยินดีกับเรื่องนี้เท่าที่ควร
ด้วยเหตุนี้ ลู่เฉินจึงไม่สนใจมันนัก เขากล่าวเพียงว่า “เรื่องนั้นหาได้สำคัญไม่ แต่ที่สำคัญคือราชสีห์ขนเพลิง!”
“ก็ราชสีห์ขนเพลิงที่ว่านั่น มันปรากฏตัวใกล้กับเขตสามไงเล่า!” ปิงหลิวหลีช่วยไขความกระจ่าง
“เขตสาม?” ลู่เฉินสงสัยนัก เหตุใดราชสีห์ขนเพลิงจึงไปปรากฏอยู่ที่เขตสามของหุบเขาเมฆาอสูร
ปิงหลิวหลีไ
