ยาะเย้ยว่า “เจ้าสำนักย่อมไม่ชอบศิษย์ที่ทำให้สำนักต้องอับอาย”
“ผู้อาวุโสเฮย ท่านหมายความว่าอย่างไร?” ฉินหลินเริ่มวิตกกังวลและสับสนยิ่งขึ้น
ผู้อาวุโสเฮยแสยะยิ้ม “เขาเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ แต่กลับไม่ชอบตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ เช่นนี้แล้วเจ้าคิดว่าท่านเจ้าสำนักจะคิดอย่างไร?”
ฉินหลินตกใจ ส่วนผู้เฒ่าเหยาถึงกับกังวลขึ้นมา
ผู้อาวุโสเฮยคลี่ยิ้มพึงพอใจ ในขณะที่เหล่าศิษย์โดยรอบพากันซุบซิบนินทาถึงเรื่องนี้
“นานแล้วนะ แต่เขายังไม่ได้ออกมาเลย… ไม่ใช่ว่าถูกเจ้าสำนักจัดการไปแล้วหรือ?”
“แน่นอน เจ้าสำนักของเราเกลียดศิษย์ที่ไม่ภักดีต่อสำนักมากที่สุด!”
“ไม่แน่นะ เพราะครั้งที่มีศิษย์ผู้หนึ่งบอกว่าสำนักของเราตกต่ำ จุดจบของคนผู้นั้นก็คือความตาย!”
เห็นได้ชัดว่าทุกคนคาดเดาชะตากรรมของลู่เฉินเอาไว้แล้ว และพวกเขาก็พูดถึงเรื่องนี้กันไม่หยุด
