ของชายผู้นี้!
ทำไมกัน? เหตุใดข้าจึงต้องฟังคำของเขาด้วย?
แต่ท่านบรรพชนสั่งไว้แล้ว แม้จะไม่เต็มใจ ปิงหลิวหลีก็ทำได้เพียงรีบติดตามไปไม่ห่าง
ทว่าเมื่อพวกเขาไปถึงหน้าประตูหิน ลู่เฉินกลับหยุดและเอ่ยขึ้นว่า “อย่าให้คนอื่นรู้เรื่องในวันนี้!”
ปิงหลิวหลีเป็นผู้ที่ใส่ใจภาพลักษณ์ตัวเองไม่น้อย และยิ่งนางเป็นถึงเจ้าสำนักด้วยแล้ว หากคนอื่นในสำนักรู้เรื่องนี้เข้า แล้วนางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
ดังนั้นหลังจากที่ลู่เฉินกล่าวเช่นนั้น ปิงหลิวหลีเองก็พึงพอใจ ทว่านางไม่ได้แสดงสีหน้าอันใด เพียงกล่าวอย่างเฉยชาว่า “เข้าใจแล้ว!”
”ส่วนเรื่องตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ เอาไว้ข้าจะคัดเลือกคนให้เจ้าใหม่ เอาคนที่พอจะติดในสิบอันดับแรกของงานประลองสิบสำนักไปลงแข่งแทน” ลู่เฉินกล่าวขณะเดินต่อไปข้างหน้า
“เจ้าจะให้คนอื่นไปงั้นรึ?” ปิงหลิวหลีไม่เข้าใจว่าลู่เฉินคิดจะทำอะไรกันแน่?
ทว่าลู่เฉินก็ไม่ได้อธิบายอะไร เขาเอาแต่เดินตรงไปข้างหน้า
การกระทำดังกล่าวทำให้ปิงหลิวหลีนึกสงสัย “ผู้ชายคนนี้ กำลังพยายามทำอะไรอยู่กันแน่นะ?”
…
ด้านนอกถ้ำ
ผู้เฒ่าเหยาพลันวิตกกังวลขึ้นมาเมื่อเห็นว่าลู่เฉินยังไม่ออกมาเสียที
ไม่เพียงแต่ผู้เฒ่าเหยาเท่านั้น ฉินหลินเองก็กังวลเช่นกัน! “ผู้เฒ่าเหยา ท่านว่าภายในนั้นจะเกิดปัญหาใดขึ้นหรือไม่?”
ผู้เฒ่าเหยากล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “พูดยาก!”
ทว่ายังไม่ทันสิ้นคำพูดนั้น ผู้อาวุโสเฮยก็ปรากฏตัวขึ้นมาโดยไม่คาดคิด และเอ่ยเ
