นี้ ก็ดูเหมือนเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
คาถาบางอย่างถูกร่ายออกมาทันทีที่หญิงสาววาดลวดลายได้สำเร็จ “ข้า! ปิงหลิวหลี! ขอใช้เลือดเปิดทาง รบกวนการพักผ่อนอันเป็นนิรันดร์ อัญเชิญท่านบรรพชนกลับมา!”
ตู้ม!
เงาสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นด้านหลังปิงหลิวหลี และรูปร่างของเงานั้นก็ค่อย ๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นมา
“จิ่วโหยว!” ลู่เฉินขมวดคิ้ว เพราะคนตรงหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นจิ่วโหยว! ทว่าจากสิ่งที่เห็นตรงหน้า เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเพียงร่างจำแลงโลหิตเท่านั้น!
แท้จริงแล้วร่างจำแลงโลหิตก็คือการปลุก ‘ผี’ รูปแบบหนึ่ง แต่สิ่งที่ถูกเรียกออกมานั้นจะไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง ทว่าเป็นเพียงแค่กลุ่มก้อนความทรงจำเท่านั้น!
ปิงหลิวหลีกล่าวอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นเงาขนาดใหญ่ “ท่านบรรพชน!”
“ใครกันที่ก่อปัญหา!” เสียงนั้นดังก้องภายในห้องโถงขนาดใหญ่
ทว่าหญิงสาวยังไม่ทันได้ตอบคำใด เดิมทีร่างกายของนางก็อ่อนแออยู่แล้ว ผนวกกับการเรียก ‘ร่างจำแลงโลหิต’ ออกมา สุดท้ายก็ส่งผลให้นางหมดสติไป!
ลู่เฉินยิ้มให้เงานั้น “นี่ข้าเอง แล้วเจ้าเล่า เหตุใดจึงกลายเป็นผีไปเสียแล้ว?”
จิ่วโหยวจ้องไปยังทิศทางที่ลู่เฉินยืนอยู่
เดิมทีร่างเงานี้ก็กำลังโมโหโกรธาจากการถูกปลุกให้ตื่น ทว่าความอยากรู้อยากเห็นกลับพรั่งพรูเข้ามาเสียก่อน ดังนั้นสิ่งที่ตามมาในตอนนี้ก็คืออาการตกใจ! “จ…จะ… เจ้าคือ…”
“ข้าไม่นึกเลยว่าเราจะได้เจอกันในสภาพเช่นนี้!” ลู่เฉินถอนหายใจเมื่อเห็นสหายเ
