แต่ช่วงเวลานั้น!”
“อืม… เอาเป็นว่าตรวจสอบร่างกายก่อนแล้วกันว่าเป็นอย่างไรบ้าง!” ลู่เฉินพึมพำ สภาพร่างกายล้วนมีผลต่อการฝึกฝนบำเพ็ญเพียร เขาจึงต้องยืนยันสถานการณ์ของตนในยามนี้ว่าเป็นอย่างไรเสียก่อน
หากไม่สังเกตก็คงไม่ทราบ และเมื่อทราบแล้ว… ผลลัพธ์ก็ชวนให้ตกตะลึงยิ่ง!
กระดูกในร่างแตกร้าวหลายแห่ง และแม้แต่รากวิญญาณก็ถูกยังนำออกไป!
สิ่งเหล่านี้ทำให้แววตาของลู่เฉินเย็นชาขึ้นมา “คนรุ่นหลังพวกนี้ช่างชั่วร้ายเสียจริง!”
คนรุ่นหลังที่ว่าก็คือศิษย์จากสำนักเซียนในบริเวณใกล้เคียงนี้
สำนักเซียนดังกล่าวมีนามว่า ‘ฟ้าศักดิ์สิทธิ์’!
และด้วยร่างกายเช่นนี้ ตัวเขาก็ต้องตรากตรำไม่น้อยกว่าจะเข้าสำนักแห่งนั้นได้ แต่เพราะขยันและเก่งกาจเกินไป จึงถูกผู้คนริษยา
ส่งผลให้ลู่เฉินถูกชายในชุดดำทำร้าย ขุดรากวิญญาณออก พร้อมทั้งชักนำให้ศิษย์ร่วมสำนักคนอื่น ๆ พร้อมใจกันใส่ร้ายว่าขโมยคัมภีร์ ก่อนจะถูกโยนลงจากหน้าผา สร้างภาพว่าเขาหลบหนีไปเพราะกลัวถูกลงโทษ!
เมื่อไม่มีรากวิญญาณ นั่นก็หมายความว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะฝึกบำเพ็ญต่อไป ทว่าในขณะเดียวกัน การตกจากหน้าผาและโดนทำร้ายเช่นนี้ เรื่องที่ตัวลู่เฉินยังไม่ตายก็นับว่าปาฏิหาริย์มากแล้ว!!
ทว่าเรื่องที่เกิดขึ้นก็ยังมีบางอย่างที่น่าสงสัยยิ่ง ศิษย์ร่วมสำนักเหล่านั้นไม่ใช่ตัวปัญหาแม้แต่น้อย เขาสามารถจัดการคนเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย ทว่าชายในชุดดำผู้นั้นเล่า? เหตุใดวรยุทธ์ที่อีกฝ่ายใช
