ั่นคร้าม
“จ้าวฝู?!”
แม้ว่ารูปลักษณ์ของจ้าวฝูในโลกแห่งหายนะจะเปลี่ยนไปจากโลกความเป็นจริงเล็กน้อย แต่อู๋ชิงเหนียงก็ยังคงมองออกในปราดเดียวว่าคนตรงหน้าคือจ้าวฝู นางตัวสั่นสะท้านพลางอุทานออกมาเสียงหลง นางนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่า จ้าวฝูที่อยู่ตรงหน้า… จะเป็นจักรพรรดิฉินผู้น่ากลัวคนนั้น!
เมื่อคิดถึงความเคลือบแคลงสงสัยทั้งหมดในอดีต อู๋ชิงเหนียงก็เข้าใจทุกอย่างกระจ่างแจ้ง แววตาของนางพลันหม่นแสงลงทันที
จ้าวฝูและสตรีอีกคนหนึ่งร่อนลงมาจากท้องฟ้า จ้าวฝูเดินตรงเข้ามาหาอู๋ชิงเหนียง ส่วนพลทหารหญิงเมื่อเห็นท่าทีของอู๋ชิงเหนียงต่างก็พากันถอยหลบไปด้านข้างอย่างรู้หน้าที่
จ้าวฝูมองดูอู๋ชิงเหนียงที่แววตาหม่นหมองลง จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า “ข้าขอโทษนะชิงเหนียง เจ้าเองก็คงเข้าใจสถานการณ์ของข้าในตอนแรกดี ก่อนที่ต้าฉินจะพัฒนาขึ้นมา ข้าไม่สามารถแม้แต่จะปกป้องชีวิตของตัวเองได้ด้วยซ้ำ ดังนั้นข้าจึงจำเป็นต้องปกปิดตัวตนเอาไว้”
อู๋ชิงเหนียงยังคงเบือนหน้าหนีด้วยความแง่งอนและโกรธเคือง นางนึกไม่ถึงเลยว่าคนที่นางเชื่อใจมาตลอดจะปิดบังหลอกลวงนาง และตอนนี้ฐานะของคนทั้งสองกลับเปลี่ยนไปราวฟ้ากับดิน ในตอนแรกที่คิดจะจับตัวเขาไว้ นางยังมีความมั่นใจในตัวเองอยู่บ้าง แต่ยามนี้เมื่อรู้ว่าจักรพรรดิฉินคือจ้าวฝู ความมั่นใจทั้งหมดของนางก็มลายหายไปสิ้น
เมื่อเห็นท่าทีของอู๋ชิงเหนียง จ้าวฝูเองก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน “ชิงเหนียง! ข้าขอโทษจริง
