านะผู้ก่อตั้งแค้วนอู๋โจว ย่อมเป็นคนที่ดีที่สุดในการเกลี้ยกล่อมใจของอู๋ชิงเหนียง
อู๋ชิงเหนียงผละออกจากอ้อมกอดของจ้าวฝู ก่อนจะก้มกราบอู๋เจ๋อเทียนด้วยความเคารพสูงสุด “คารวะท่านบรรพบุรุษอู๋!”
อู๋เจ๋อเทียนหัวเราะเบา ๆ พลางเดินเข้ามาหา “แม่นางน้อย! วันหน้าไม่จำเป็นต้องมากพิธีและระมัดระวังตัวถึงเพียงนี้หรอก ทำตัวตามสบายเถิด… อย่างเช่น เจ้าจะคิดว่าเปิ่นกง (คำแทนตัวของพระสนม/พระราชินี) เป็นพี่สาวของเจ้าก็ได้นะ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ อู๋ชิงเหนียงก็เผยรอยยิ้มออกมาและพยักหน้ารับเบา ๆ ทว่าเมื่อนางเหลือบไปเห็นอู๋เจ๋อเทียนเกาะแขนของจ้าวฝูอย่างสนิทสนมและเย้ายวน นางก็เข้าใจบางอย่างได้ในทันที ก่อนจะส่งสายตาค้อนขวับจ้องมองจ้าวฝูไปอีกหลายทีด้วยความหมั่นไส้…