ผู้เข้าร่วมนับไม่ถ้วนต่างก็ลุกขึ้น บางคนก็อดใจไม่ได้และแอบเงยหน้ามองขึ้นไปที่จ้าวฝู บรรยากาศที่นั่นเงียบอย่างไม่น่าเชื่อ ทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความกลัวและความเคารพต่อจ้าวฝู
หลังจากนั้นรอบสุดท้ายก็ได้เริ่มขึ้น จ้าวฝูและผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาหลายคนได้นั่งลงและรอดูผลของการทดสอบ
“พวกเจ้าหมายตาใครเอาไว้?” จ้าวฝูถามผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ในขณะที่สายตาของเขามองไปที่ผู้เข้าร่วม
เมิ่งฮ่าวหราน ผู้อำนวยการของสถาบันรื่อซิ่งฉิน เป็นคนแรกที่ก้าวเท้าออกมา เขายิ้มเล็กน้อยในขณะกล่าวว่า “ฝ่าบาท ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นี้ มั่นใจในตัวของนักเรียนทุกคนของสถาบัน!”
คำพูดเหล่านั้น ช่างเป็นคำตอบที่ไร้ประโยชน์เสียจริง เพราะนั่นหมายความว่าเขาจับตาดูเพียงแค่นักเรียนของสถาบันเท่านั้น จ้าวฝูจึงหันไปหาคนอื่นๆ
คนต่อไปที่ก้าวออกไปคือหลี่ซือ เขาโค้งคำนับก่อนที่จะกล่าวว่า “ฝ่าบาท ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นี้ ได้จับตามองคนสามคน ได้แก่ เพ่ยจื่อฉือ ชุ่ยถง และซุนตง ข้าเคยทดสอบทั้งสามคนนั้นมาก่อนและทั้งสามคนนั้นมีความสามารถมากทีเดียว พวกเขามีปรัชญาการปกครองที่ไม่เหมือนใครและนั่นจะเป็นประโยชน์ต่อต้าฉินเป็นอย่างมาก จะไม่มีปัญหาเกิดขึ้นเลย หากพวกเขาเป็นรัฐมนตรี”
