แต่นั่นมันยากลำบากเกินไป ทำให้ไม่สามารถอพยพผู้คนจำนวนมากได้ ต้องคอยเคลื่อนย้ายวนเวียนอยู่รอบทะเลสาบน้ำเค็มเท่านั้น”
“ที่พวกเขาอยากเรียนวิชาถลุงเกลือ ก็เพราะต้องการสกัดผลึกเกลือบริสุทธิ์จากทะเลสาบน้ำเค็มมาเก็บสะสมไว้ เช่นนี้ต่อให้ต้องอพยพไปที่ใดก็จะไม่ถูกจำกัดด้วยปัญหาขาดแคลนเกลืออีกต่อไป”
เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนกล่าวจบ เขาก็กุมมือหลี่เยว่หานไว้แล้วกำชับว่า “หลินเฟิงต้องการสร้างความดีความชอบ เขาจะต้องมาหาเจ้าอย่างแน่นอน ช่วงนี้เจ้าพยายามอย่าออกไปข้างนอก ข้าเกรงว่าหลินเฟิงจะจนตรอกจนกล้าทำเรื่องบ้าระห่ำ”
หลี่เยว่หานพยักหน้าตอบรับ “ได้เจ้าค่ะ อย่างไรเสียช่วงนี้จื่อเซียงก็อยู่เป็นเพื่อนข้าที่บ้าน นางชอบเล่นกับอาอี้และอานิ่ง ข้าไม่ออกไปไหนก็ไม่รู้สึกเบื่อหรอกเจ้าค่ะ”
“นอกจากนี้ เจ้าต้องคอยระวังแม่นางหลานซั่วไว้ให้ดี ข้ารู้สึกว่าที่นางมาเยือนจวนในวันนี้ ดูจะมีจุดประสงค์ไม่ธรรมดา”
“วันนี้หลานซั่วถูกจื่อเซียงลากมา นางคงไม่กล้าทำอะไรกระมังเจ้าคะ” หลี่เยว่หานเอียงคอครุ่นคิด “ตอนแรกที่ข้าเห็นนาง ข้าก็รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน ข้ากับนางไม่ได้สนิทชิดเชื้อกันถึงขนาดที่นางต้องมาเยี่ยมเยียนข้าถึงที่จวน”
เมื่อได้ยินดังนั้น เมิ่งฉีฮ่วนจึงถามขึ้นด้วยความสงสัย “เจ้าพอจะรู้ไหมว่าก่อนหน้านี้คุณหนูใหญ่ตระกูลเหยียนไปทำอะไรมา?”
“ทราบเจ้าค่ะ นางบอกว่าครอบครัวนางย้ายออกจากอำเภอฮัวซีเพื่อไปบุกเบิก ‘เส้นทางสายไหม’ แล
