จทั้งหมดไปกับการสืบทอดและแผ่ขยายกิจการของบรรพบุรุษ ทว่าหลังจากได้พบหลี่เยว่หาน เขากลับถูกดึงดูดด้วยนิสัยที่อ่อนโยนแต่เด็ดเดี่ยวของนางอย่างลึกซึ้ง ในยามที่เขาเตรียมตัวจะไปสู่ขอ กลับคาดไม่ถึงว่าฐานะของนางจะสูงศักดิ์ถึงเพียงนี้
กวนชิ่งอวิ๋นคิดว่าชาตินี้เขาคงไม่อาจรักใคร่ชอบพอสตรีอื่นได้อีก ต่อให้วันหน้าเขาต้องแต่งงานมีครอบครัว ก็คงไม่ใช่เพราะความรักเป็นแน่
ที่ผ่านมา กวนชิ่งอวิ๋นไม่รู้เลยว่าควรจะอยู่เคียงข้างหรือใช้ชีวิตอยู่ใกล้ ๆ หลี่เยว่หานในฐานะอะไร จดหมายของหลี่เจี้ยนโบจึงมอบฐานะที่เหมาะสมให้แก่เขาได้ทันเวลา ขอเพียงเป็นลูกศิษย์ของหลี่เจี้ยนโบ เขาก็จะสามารถไปที่เมืองหลวงเพื่อคอยเฝ้าดูและปกป้องนางอยู่ห่าง ๆ ได้
เดิมทีกวนชิ่งอวิ๋นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งและแทบรอไม่ไหวที่จะแบ่งปันข่าวนี้กับหลี่เยว่หาน ทว่าเมื่อเห็นนางอยู่กับเมิ่งฉีฮ่วน เขาก็พลันตระหนักได้ว่า… ต่อให้เขาไปเมืองหลวงจนได้อยู่ใกล้ชิดนางมากขึ้นเพียงใด เขาก็ไม่มีวันเป็นอะไรสำหรับนางได้อยู่ดี
ยามหลี่เยว่หานพบเขา นางอาจจะยังเรียกเขาว่า ‘พี่กวน’ แต่ระหว่างเขากับนางไม่เคยมีความสัมพันธ์อื่นใดต่อกัน ทั้งในอดีตและในภายภาคหน้า
กวนชิ่งอวิ๋นเบือนหน้าหนีจากภาพความหวานชื่นของสามีภรรยาคู่นั้น แล้วกลับไปทำหน้าที่ของตนเงียบ ๆ อย่างไรเสียเมืองหลวงเขาก็ต้องไปให้ได้ เขารู้ว่าภัตตาคารแปดเซียนเป็นกิจการของหลี่เยว่หาน ดังนั้นเขาจึงตั้งใจจะไปเปิดห
