ชลยไม่มีโอกาสก่อจลาจล เมื่อเวลาล่วงเลยมาครึ่งปี ชนเผ่าเร่ร่อนจำนวนไม่น้อยจึงเริ่มปักหลักสร้างครอบครัวอยู่ในเหลียวปี้เลี่ยตง
ภายใต้การสนับสนุนของถังเป่ยฝาน แม่นางเสี่ยวถังเอ๋อร์ได้รวบรวมสมาชิกตระกูลถังที่กระจัดกระจายให้กลับมาสร้างตระกูลขึ้นใหม่ และด้วยความช่วยเหลือจากจงเจิ้งมู่ชวน ผู้ที่เคยเป็นถึงฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งแคว้น ทำให้สถานการณ์ในเหลียวปี้เลี่ยตงเริ่มกลับเข้าสู่ความสงบและเป็นระเบียบได้อย่างรวดเร็ว
เรื่องของจงเจิ้งมู่ชวนนั้น เมิ่งฉีฮ่วนมิได้ทูลบอกแก่ฮ่องเต้หลิงอวิ๋น เพราะการที่จู่ ๆ จะบอกว่าคนที่ตายไปเกือบสามร้อยปีก่อนยังมีชีวิตอยู่นั้น ด้วยนิสัยขี้ระแวงของฝ่าบาท ดีไม่ดีอาจจะหันคมดาบมาจัดการบรรพบุรุษของตนเองเสียก่อน
ใจความสำคัญในจดหมายของถังเป่ยฝานครั้งนี้ คือการขอความเห็นจากหลี่เยว่หานและเมิ่งฉีฮ่วน เรื่องที่หานป๋อ ศิษย์ตัวน้อยของสำนักจางอันที่หลี่เยว่หานเคยทำให้สลบไปนั้น มีความประสงค์จะกอบกู้ชื่อเสียงและฟื้นฟูสำนักขึ้นมาใหม่ในเหลียวปี้เลี่ยตง เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์และคำสอนของสำนักต่อไป
ทางด้านถังซีฟานนั้นมิได้ขัดข้อง เพราะอย่างไรนั่นก็เคยเป็นสำนักของนาง แต่ถังตงฝานกลับไม่เห็นด้วย เขาคิดว่าสำนักจางอันควรเลือนหายไปจากโลกนี้อย่างสงบ มิควรปรากฏขึ้นมาอีก
ส่วนจงเจิ้งมู่ชวนนั้นย่อมตามใจถังซีฟานอยู่แล้ว เมื่อเห็นฝ่ายหนึ่งเห็นด้วย อีกฝ่ายคัดค้าน ถังเป่ยฝานที่อยู่ตรงกลางจึงไม่รู้จะทำอย่าง
