ด้วยความดีใจตลอดทั้งวัน
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจประจำวัน สองสามีภรรยาก็พากันเข้าพักผ่อนตั้งแต่หัวค่ำ
เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ทั้งคู่ยังไม่ทันลุกจากเตียง ก็ได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมดังมาจากภายนอก
ดูเหมือนเฮ่อเจิ้งเทียนกำลังขัดขวางใครบางคนอยู่ด้วยน้ำเสียงดุดัน ขณะที่ฝ่ายตรงข้ามเองก็ท่าทางมิใช่คนใจดี เมื่อหลี่เยว่หานตื่นขึ้นมาได้ยินเสียงทะเลาะเบาะแว้งที่ทำท่าจะวางมวยกันเช่นนั้น นางจึงถามขึ้น
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น? หรือว่าเกิดปัญหาที่นาเกลือ?” หลี่เยว่หานถามพลางขยี้ตาที่ยังง่วงงุน เมิ่งฉีฮ่วนแต่งกายเรียบร้อยแล้วเตรียมจะออกไปจัดการเรื่องราว เขาเห็นภรรยากำลังนอนหลับสบายด้วยความเหนื่อยล้าสะสมมาหลายวัน จึงมิได้คิดจะปลุกนางตั้งแต่ทีแรก
“มีคนมาหาเรื่องที่ด้านนอก ข้าจะออกไปดูเสียหน่อย เจ้านอนต่อเถิด” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยพลางเอื้อมมือมาบีบแก้มหลี่เยว่หานเบา ๆ และรั้งนางให้นอนลงบนเตียงตามเดิม
“เหตุใดจึงวุ่นวายมาถึงเรือนชั้นในได้” หลี่เยว่หานบ่นพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมศีรษะ “คราวหลังต้องหาคนมาเพิ่มเสียหน่อย อย่างน้อยก็ให้ช่วยเฝ้าหน้าประตูกันไว้บ้าง”
เมื่อได้ยินดังนั้น เมิ่งฉีฮ่วนก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู “ทุกอย่างตามใจพระชายา เจ้านอนเถอะ ข้าไปดูประเดี๋ยวเดียวก็จะกลับมา”
หลี่เยว่หานที่ยังง่วงงุนเต็มที ทำเพียงยื่นมือออกมาโบกไปมาขณะที่ศีรษะยังมุดอยู่ใต้ผ้าห่ม เมิ่งฉีฮ่วนยิ้มบาง ๆ แล้วจึงเปิดประตูเดินออกไปด้านนอก
