ู่ ทำได้เพียงดึงชายเสื้อของหลี่เยว่หานเบา ๆ อย่างกังวล “อะไรคือแดนราชันไร้เทียมทาน? แล้วหว่านอู้เซิงคืออะไรกัน?”
“ของล้ำค่าน่ะ” หลี่เยว่หานนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสรุปสั้น ๆ เพียงไม่กี่คำ
มิรู้ว่าสวีซิ่งอี้ตีความอย่างไร เมื่อหลี่เยว่หานพูดเพียงสองสามคำ เขาก็เข้าใจในทันที รีบเอ่ยสมทบเมิ่งฉีฮ่วนเพื่อยั่วโมโหอีกฝ่าย “อยากได้ของล้ำค่าก็เข้ามาแย่งเอาสิโว้ย ปู่ของนายรอนายมาหาที่ตายอยู่เนี่ย!”
หลี่เยว่หานยืนอยู่ข้างกายเมิ่งฉีฮ่วน มองชายผมขาวด้วยสายตาซับซ้อน
เหตุใดเมื่อครู่นี้เขาถึงมิลงมือฆ่านางเพื่อแย่งชิงแดนราชันไร้เทียมทานไปเสียเลย แต่กลับรอให้พวกนางขึ้นมาบนแท่นบูชาจนพบตัวสวีติ้งหลานเสียก่อน จึงค่อยขังพวกนางไว้ที่นี่?
หรือว่าแท่นบูชานี้จะมีปัญหา?
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เยว่หานจึงหันกลับไปมองด้านหลังโดยสัญชาตญาณ
ทว่าเพียงแค่เหลือบมอง นางกลับเห็นสวีติ้งหลานที่นอนอยู่บนหลังของเมิ่งฉีฮ่วนแปรเปลี่ยนเป็นอสูรกายโลงศพไปตั้งแต่เมื่อใดมิอาจทราบได้ ยามนี้มันกำลังอ้าปากกว้างหมายจะขย้ำเมิ่งฉีฮ่วน!
หลี่เยว่หานมิรอช้า ใช้พลังจิตสัมผัสวิญญาณจู่โจมในทันที ส่งพลังซัดอสูรกายโลงศพจนกระเด็นตกจากหลังของเมิ่งฉีฮ่วน!
“ที่นี่ผิดปกติ!” หลี่เยว่หานเอ่ยพลางปรายตามองชายผมขาวที่ยืนอยู่เบื้องล่างแท่นบูชา “เขาคิดจะใช้พวกเราเป็นเครื่องสังเวย!”
“ฮ่า ๆ ๆ!” เมื่อแผนการถูกเปิดโปง ชายผมขาวก็มิได้มีทีท่าโกรธเคือง กลับระเบ
